مدیریت نگهداری روسازی شبکه معابر شهری با استفاده از MicroPaver (مطالعه موردی: شهر آستارا)

روسازی معابر شهری در شهرهای پرتردد و ترانزیتی، به دلیل ترافیک سنگین و محدودیت منابع مالی، مستعد افت عملکرد و گسترش خرابی ها است. ازاین رو، استفاده از سیستم های مدیریت روسازی می تواند نقش موثری در برنامه ریزی نگهداری و تخصیص بهینه منابع ایفا کند. در این پژوهش، قابلیت نرم افزار MicroPaver در مدیریت نگهداری روسازی شبکه معابر شهری آستارا، به عنوان یکی از مهم ترین شهرهای بندری و ترانزیتی شمال کشور، مورد ارزیابی قرار گرفت. وجود گمرک، بندر و حجم بالای تردد وسایل نقلیه سنگین و گردشگران، موجب شده است که روسازی معابر این شهر بیش از بسیاری از شبکه های شهری در معرض خرابی قرار گیرد. برای این منظور، شبکه مورد مطالعه در واحد نمونه مشخصی تعریف شد و پس از برداشت میدانی خرابی ها، شاخص وضعیت روسازی برای قطعات مختلف محاسبه گردید. سپس با تعریف مدل رفتار روسازی بر مبنای PCI بحرانی برابر ۵۵ و متوسط ترافیک روزانه حدود ۴۶۰۰ وسیله نقلیه، عملکرد شبکه در افق ۱۰ ساله تحت چهار سناریوی مدیریتی تحلیل شد. نتایج نشان داد که در صورت عدم اجرای برنامه منظم نگهداری، مقدار PCI شبکه از ۷۱.۵۸ به ۶۴.۸۶ کاهش می یابد. همچنین، در سناریوی بودجه محدود، بخش قابل توجهی از قطعات بدون مداخله باقی مانده و روند افت عملکرد روسازی تشدید می شود، در حالی که افزایش سطح بودجه و تمرکز بر نگهداری پیشگیرانه، موجب کنترل بهتر خرابی ها و حفظ سطح خدمت دهی شبکه می گردد. به طور کلی، نتایج نشان داد که استفاده از سیستم های مدیریت روسازی مبتنی بر رویکرد نگهداری پیشگیرانه، می تواند نقش موثری در افزایش دوام عملکردی شبکه و بهینه سازی تخصیص منابع ایفا نماید.

کلیدواژه ها:

سیستم مدیریت روسازی ، سناریو بودجه بندی ، ترمیم و نگهداری ، PCI ، MicroPaver