بررسی گونه های عشق و نقد فمینیستی آن ها در رمان بامداد خمار

در دوره معاصر، متاثر از غرب، نگرش­های جدیدی درباره عشق، در فرهنگ ایرانی رواج یافت که  زنان ­رمان­ نویس کوشیدند ضمن بازتاب این موضوع در آثارشان، به بیان دیدگاه ­های خود در زمینه تاثیر این گونه ­های عشق بر زندگی زنان بپردازند. بر این اساس هدف در این پژوهش نیز بررسی گونه ­های عشق و نقد فمینیستی آن­ها در رمان بامدادخمار از فتانه حاج سید جوادی، بر اساس دیدگاه گیدنز و راپاپورت و برمبنای روش اسنادی است. تحلیل گونه ­های عشق بین شخصیت­های این داستان، تقابل بین عشق رمانتیک و عشق شهوانی و نقد فمینیستی آن­ها، از جمله موضوع­های بررسی شده در این پژوهش هستند. نتایج پژوهش نشان می­دهد در رمان بامداد خمار، ابتدا محبوبه بر اساس عشق رمانتیک، به مقابله با نظام مردسالار می ­پردازد؛ اما از آن­جا که نوع عشق حاکم برجامعه، شورانگیز و نگرش­ها، مردسالار است، عشق سبب وابستگی و آسیب دیدن بیشتر زن شده است؛ اما هنگامی که با منصور بر اساس عشق رمانتیک ازدواج می­ کند، با توجه به مقارنت عشق بین دو طرف، این ازدواج باعث استقلال و آزادی شخصیت زن می ­شود؛ بنابراین می­توان گفت که از نظر حاج سیدجوادی، زمانی که بین عشق زن و مرد، مقارنت وجود داشته باشد، عشق می­ تواند موجب رهایی و خوشبختی زن شود.

کلیدواژه ها:

رمان بامداد خمار ، گونه های عشق ، نقد فمینیستی ، گیدنز ، راپاپورت