نوستالژی محمل ایدئولوژی یا ابزار عرفی نگری؟ نشانه شناسی المان های شهری

المان های شهری با به کارگیری نشانه های مختلف سعی می کنند پیام هایی را به مخاطب ارسال نمایند. این پیام ها گاه هدف مولف است و با دلالت صریح معنا را انتقال می دهد؛ اما دلالت های معنایی ضمنی المان ها را نمی توان نادیده گرفت. شناخت این دلالت های معنایی بادر نظر گرفتن متن قرارگیری المان، کمک می کند تا گفتمان های پیدا و پنهان آن را مشخص سازیم. این پژوهش در جهت شناسایی نظام معنایی حاکم بر المان های شهر مشهد، در یک دوره زمانی خاص انجام شده است. بدین منظور المان های سطح شهر در رویداد بهار ۹۵ موردبررسی قرارگرفته است. چهارچوب مفهومی این پژوهش بر مبنای دیدگاه نشانه شناختی جان فیسک و تعیین رمزگان واقعیت اجتماعی، واقعیت بازنمودی و واقعیت ایدئولوژیک شکل گرفته است. یافته های پژوهش نشان دهنده آن است که بزرگنمایی نوستالژیک، عرفی سازی، فرمالیسم محلی، ارزش های طبقه متوسط، خانواده محوری، مصرف گرایی، شی واره شدن بدن، اهمیت امر روزمره، هویت بومی، اقتدارگرایی ملی، مردانه انگاری فضا محورهایی هستند که المان شهری در سطح رمزگانی بازنمایی می کنند. درنهایت، بواسطه الگوی معینی از در کنار هم قرار گرفتن این مجموعه رمزگانی می توان شاهد تفوق عرفی نگری برسایر محورها بود.

کلیدواژه ها:

"المان شهری" ، " نشانه شناسی" ، "نوستالژی" ، "عرفی شدن"