نقشه راه استقرار کوچینگ بالینی دانشجومحور در آموزش علوم پزشکی ایران: یک خلاصه سیاستی

آموزش بالینی در دانشگاه های علوم پزشکی ایران با چالش هایی نظیر کمبود مربی، نبود بازخورد استاندارد و نابرابری در فرصت های تمرین مواجه است که کیفیت مهارت های بالینی و آمادگی شغلی دانشجویان را تحت تاثیر قرار می دهد. مدل کوچینگ بالینی دانشجو‑محور، راهکاری عملی و کم هزینه برای کاهش این شکاف محسوب می شود. این مدل با تلفیق تمرین های کوتاه و تکرارشونده، بازخورد فوری، نقش آفرینی دانشجو‑کوچ و تعامل ساختاریافته، کیفیت یادگیری را ارتقا داده و بار آموزشی مربیان را کاهش می دهد. شواهد بین المللی نشان می دهد که این رویکرد، خودکارآمدی، دقت عملکرد و مشارکت فعال دانشجویان را افزایش می دهد. با این حال، استقرار موثر این مدل نیازمند حمایت سیاستی، آموزش مربیان، اختصاص زمان و فضای رسمی در مراکز مهارت آموزی، و وجود نظام پایش کیفیت است. اجرای این نقشه راه می تواند به بهبود پایدار کیفیت آموزش بالینی و تربیت پرستارانی توانمند و آماده ی ورود به بالین کمک کند.

کلیدواژه ها:

Clinical Education Reform ، Clinical Competence ، Educational Measurement Feedback ، Medical Education ، Nursing Students ، Student-Centered Clinical Coaching ، کوچینگ بالینی دانشجو محور ، اصلاح آموزش بالینی ، توانمند سازی مربیان و دانشجو-کوچ ها ، استانداردسازی بازخورد