همراهی بین پلی مورفیسم (۷۶۵G>C-) ژن سیکلواکسیژناز ۲ و سطح سرمی پروستاگلندینE۲ در مبتلایان به دیابت نوع دو

زمینه و هدف: سیکلواکسیژناز ۲ (COX-۲) یک آنزیم پیش التهابی است که مهم ترین محصول آن پروستاگلندینE۲ (PGE۲) است که می تواند در ایجاد دیابت نوع دو نقش داشته باشد. یکی از عوامل موثر بر فعالیت یا بیان سیکلواکسیژناز ۲، پلی مورفیسم های ژنتیکی است. این مطالعه به منظور ارزیابی همراهی بین پلی مورفیسم (-۷۶۵G>C) ژن سیکلواکسیژناز ۲ و سطح سرمی پروستاگلندینE۲ در مبتلایان به دیابت نوع دو انجام شد. روش بررسی: این مطالعه مورد شاهدی روی ۵۰ بیمار مبتلا به دیابت نوع ۲ و ۵۰ فرد سالم مراجعه کننده به مرکز آموزشی درمانی شهید صیاد شیرازی گرگان انجام شد. سطوح سرمی FBS، HbA۱C و PGE۲ با استفاده از کیت الایزا و پلی مورفیسم ژن به روش ARMS-PCR تعیین گردید. یافته ها: همراهی پلی مورفیسم۷۶۵G>C ژن COX-۲ با هر دو متغیر دیابت و PGE۲ از لحاظ آماری معنی دار نبود. سطح پروستاگلندینE۲ در افراد مبتلا به دیابت (۴۳.۴۲±۳۱.۲) در مقایسه با گروه سالم (۱۷.۲۷±۶.۳۸) بالاتر بود (P<۰.۰۵). سطح پروستاگلندینE۲ در افراد با ژنوتیپ CG (۴۱.۱۵±۳۰.۹۹) نسبت به افراد دارای سایر ژنوتیپ ها به طور معنی داری بالاتر بود (P<۰.۰۵). نتیجه گیری: پلی مورفیسم ۷۶۵G>C آنزیم سیکلواکسیژناز ۲ به عنوان یک واسطه التهابی بر خطر دیابت یا پیچیدگی های آن اثری نداشت.

کلیدواژه ها:

Diabetes Mellitus ، Type ۲ ، Cyclooxygenase ۲ ، Prostaglandin-E Synthases ، Glycated Hemoglobin ، دیابت نوع دو ، سیکلواکسیژناز۲ ، پروستاگلندین E۲ ، هموگلوبین گلیکوزیله