استخراج آمینواسید از ضایعات مرغ، ماهی و ذرت به کمک باکتری لاکتوباسیلوس و ارزیابی اثر آن بر رشد و عملکرد خیار گلخانه ای

این پژوهش با هدف ارزیابی تاثیر محصولات هیدرولیزی حاوی اسیدهای آمینه بقایای ماهی، ذرت و پر مرغ بر رشد، تغذیه معدنی و عملکرد خیار انجام شد. بقایای ماهی، ذرت و پر مرغ همراه با ملاس چغندر قند تحت فرایند تخمیر و هیدرولیز قرار گرفتند و درصد اسیدهای آمینه، کربن آلی و عناصر غذایی آن ها تعیین شد. آزمایش گلدانی به صورت فاکتوریل در قالب طرح کاملا تصادفی با سه منبع کود آلی (ماهی، ذرت و پر مرغ) در دو غلظت ۲ و ۴ درصد و شاهد بدون کود آلی روی خیار رقم ویهان اجرا گردید. نتایج نشان داد بیشترین درصد اسیدهای آمینه در محصول پر مرغ و بیشترین نیتروژن، فسفر، کلسیم و گوگرد در محصول بقایای ماهی بود، درحالی که ذرت دارای بالاترین کربن آلی بود. کاربرد هر سه محرک رشد، وزن تر و درصد ماده خشک ریشه را نسبت به شاهد افزایش داد. کود ماهی بالاترین وزن تر ریشه، برگ و میوه و بیشترین زیست توده کل گیاه را ایجاد کرد. کود ماهی با غلظت ۲ درصد، عملکرد میوه را ۴۰ درصد نسبت به شاهد افزایش داد که بیانگر بهبود روابط منبع–مخزن و گسیل کربوهیدرات ها و نیتروژن به اندام زایشی است. این تیمار وزن و درصد ماده خشک میوه را به ترتیب ۱۷ و ۱۲ درصد افزایش داد. در مجموع، کود آلی ماهی با غلظت ۲ درصد با افزایش جذب عناصر غذایی، عملکرد، وزن میوه و درصد ماده خشک میوه را بهبود بخشید. بر اساس نتایج، روش های تولید آمینواسید، ارزان و کارآمد بوده و می توانند گزینه ای موثر در مدیریت پسماندهای کشاورزی باشند.

کلیدواژه ها:

زیست توده ، ضایعات جانوری ، ضایعات گیاهی ، عناصر ، محصولات هیدرولیزی