تحلیل چندمعیاره اثر محرک های آلی رشد در کلزا

این مطالعه با هدف ارزیابی اثر محرک های آلی رشد بر عملکرد دانه، درصد روغن دانه و بهره وری آب کلزا تحت شرایط آبیاری نرمال و تنش آبی با استفاده از روش تصمیم گیری چندمعیاره انجام شد. علاوه بر تجزیه واریانس داده­ها، رتبه بندی تیمارها به روش ویکور (VIKOR) و بررسی پایداری نتایج رتبه بندی، با شبیه سازی مونت کارلو در ۲۰۰۰ تکرار انجام شد. نتایج تجزیه آماری داده­ها نشان داد تنش آبی موجب کاهش ۵/۴ درصدی عملکرد دانه، ۹/۲ درصدی درصد روغن و ۴/۴۶ درصدی بهره وری آب نسبت به آبیاری نرمال شد. در مقابل، کاربرد محرک های رشد موجب افزایش عملکرد دانه بین ۴۷/۱۰ تا ۰۳/۱۵ درصد، افزایش درصد روغن بین ۵/۷۶ تا ۱۱/۲۶ درصد و افزایش بهره وری آب بین ۹/۸۴ تا ۱۷/۲۱ درصد نسبت به شاهد گردید. در بین تیمارها، اسید آمینه در شرایط تنش آبی بیشترین عملکرد دانه (۳۷۰۳ کیلوگرم در هکتار) و بیشترین بهره وری آب (۱/۷۹ کیلوگرم بر مترمکعب) را ایجاد کرد، در حالی که اسید هیومیک در شرایط آبیاری نرمال بیشترین عملکرد دانه (۳۸۴۴ کیلوگرم در هکتار) و بیشترین درصد روغن (۴۳/۹ درصد) را نشان داد. نتایج روش ویکور نشان داد تیمار اسید آمینه تحت تنش آبی با کمترین مقدار شاخص ویکور (۰/۰۲۲=Q) در رتبه اول قرار گرفت و بهترین گزینه از نظر تعادل بخشی بین شاخص های عملکردی و کیفی بود. همچنین تحلیل مونت کارلو نشان داد این تیمار در ۸۲/۶۵ درصد سناریوها رتبه اول را حفظ کرده و از پایداری بالایی برخوردار است.

کلیدواژه ها:

اسید آمینه ، اسید هیومیک ، جلبک دریایی ، روش ویکور ، ماتریس تصمیم