تاثیر استفاده از اسیدهای آلی و افزدنی های باکتریایی و تاثیر آن بر خصوصیات شیمیایی و قابلیت هضم سیلاژ ذرت

سابقه و هدف: سیلو کردن علوفه های با رطوبت بالا یکی از روش های موثر نگهداری خوراک دام های نشخوارکننده است. علوفه ذرت به دلیل محتوای بالای نشاسته و ظرفیت بافری پایین، گزینه ای مناسب برای تهیه سیلو محسوب می شود. با این حال، رطوبت بالا در زمان سیلو کردن می تواند موجب رشد باکتری های نامطلوب، تولید پساب، کاهش کیفیت تغذیه ای و آلودگی محیط زیست شود. استفاده از افزودنی های اسیدی و باکتریایی از جمله راهکارهای موثر برای بهبود فرآیند سیلو کردن، کاهش اتلاف مواد مغذی و افزایش پایداری هوازی محصول نهایی است. هدف این مطالعه بررسی اثر سطوح مختلف افزودنی اسیدی (اسید استیک، فورمیک و پروپیونیک) و باکتریایی (لاکتوباسیلوس پلانتاروم و پدیوکوکوس اسیدیلاکتیکی) بر ترکیب شیمیایی، غلظت اسیدهای چرب کوتاه زنجیر و نیتروژن آمونیاکی، تولید پساب و قابلیت هضم ماده خشک و الیاف شوینده خنثی علوفه ذرت سیلو شده بود. مواد و روش ها: سیلوهای آزمایشی شامل تیمار اول: سیلاژ بدون افزودنی اسیدی و باکتریایی (شاهد)، تیمار دوم: سیلاژ حاوی ۱ لیتر اسید آلی در تن علوفه تازه با رقت ۱ به ۶، تیمار سوم: سیلاژ حاوی ۱ لیتر اسید آلی در تن علوفه تازه با رقت ۱ به ۸، تیمار چهارم: سیلاژ حاوی ۱۰۰۰۰۰ cfu لاکتوباسیلوس پلانتاروم و پدیدکوکوس اسیدیلاکتیکی در هر گرم علوفه تازه و تیمار پنجم: سیلاژ حاوی ۲۰۰۰۰۰ cfu لاکتوباسیلوس پلانتاروم و پدیدکوکوس اسیدیلاکتیکی در هر گرم علوفه تازه بودند. در سیلوها پس از ۹۰ روز باز و ویژگی های آنها بررسی شد. داده های حاصل در قالب طرح کاملا تصادفی با ۵ تیمار و سه تکرار برای هر تیمار و براساس رویه GLM نرم افزار آماری SAS و با استفاده از مدل آماری زیر تجزیه واریانس شدند.یافته ها: سیلوی شاهد در مقایسه با سیلوهای حاوی افزودنی اسیدی و باکتریایی دارای محتوی ماده خشک بیشتر و محتوی عصاره اتری و نشاسته کمتری بود (۰۱/۰>P). محتوی پروتئین خام و الیاف شوینده خنثی و اسیدی در سیلوی حاوی ۱۰۰۰۰۰ cfu لاکتوباسیلوس پلانتاروم و پدیدکوکوس اسیدیلاکتیکی در مقایسه با سایر سیلوها بیشتر بود (۰۱/۰>P). سیلوی شاهد در مقایسه با سایر سیلوها دارای pH و غلظت نیتروژن آمونیاکی پایین تری بود (۰۱/۰>P). بیشترین غلظت استات و پروپیونات به ترتیب در سیلوی حاوی ۱۰۰۰۰۰ cfu لاکتوباسیلوس پلانتاروم و پدیدکوکوس اسیدیلاکتیکی و سیلوی حاوی افزودنی اسیدی با رقت ۱ به ۸ مشاهده شد (۰۱/۰>P). غلظت بوتیرات و لاکتات در سیلوی حاوی افزودنی اسیدی با رقت ۱ به ۶ در مقایسه با سایر سیلوها بیشتر بود (۰۱/۰>P). قابلیت هضم ماده خشک در سیلوی حاوی افزودنی اسیدی با رقت ۱ به ۶ و سیلوی حاوی ۲۰۰۰۰۰ cfu لاکتوباسیلوس پلانتاروم و پدیدکوکوس اسیدیلاکتیکی در مقایسه با سایر سیلوها بیشتر بود (۰۱/۰>P). سیلوی حاوی ۲۰۰۰۰۰ cfu لاکتوباسیلوس پلانتاروم و پدیدکوکوس اسیدیلاکتیکی در مقایسه با سایر سیلوها دارای قابلیت هضم الیاف شوینده خنثی بیشتری بود (۰۱/۰>P). میزان تولید پساب سیلوهای آزمایشی تحت تاثیر سطوح مختلف افزودنی اسیدی و باکتریایی قرار نگرفت (۰۵/P). نتیجه گیری: در کل، با توجه به این نتایج افزودن ۲۰۰۰۰۰ cfu لاکتوباسیلوس پلانتاروم و پدیدکوکوس اسیدیلاکتیکی در مقایسه با دوز ۱۰۰۰۰۰ آن و افزودنی اسیدی در سطوح مختلف تاثیر بیشتری بر کیفیت و قابلیت هضم ماده خشک و الیاف شوینده خنثی سیلاژ داشت.

کلیدواژه ها:

علوفه ذرت سیلوشده ، افزودنی باکتریایی ، افزودنی اسیدی ، ترکیب شیمیایی