دینداری به مثابه فرایند سازگاری فعال: تحلیل راهبردهای مدیریت تعارض ارزشی در میان دانشجویان دختر بر اساس نظریه ارزش های شوارتز (یک مطالعه کیفی در دانشگاه آزاد اسلامی واحد اصفهان)

ارزش ها نقش بنیادینی در شکل دهی به رفتارها و نگرش های فردی دارند؛ اما هنگامی که ارزش های متفاوت در محیط های گروهی مانند دانشگاه با یکدیگر در تعارض قرار می گیرند، مدیریت این تعارض ها اهمیت ویژه ای می یابد. دانشجویان به عنوان گروهی از جوانان که در حال شکل دهی به هویت و نظام ارزشی خود هستند، با تعارض های ارزشی متعددی روبه رو می شوند که می تواند بر تعاملات اجتماعی و عملکرد تحصیلی آن ها تاثیرگذار باشد. این مطالعه با هدف تحلیل راهبردهای مدیریت تعارض ارزشی در تجربه دینداری دانشجویان دختر با تکیه بر چهارچوب نظریه ارزش های شوارتز، به بررسی روش ها و شیوه های مقابله با این چالش پرداخته است. نظر به این مهم، پژوهش حاضر از نظر هدف، کاربردی و از نظر روش، کیفی از نوع تحلیل مضمون است. داده ها از طریق مصاحبه نیمه ساختاریافته با ۲۱۵ دانشجوی دختر مقطع کارشناسی دانشگاه آزاد اسلامی واحد اصفهان گردآوری و با رویکرد تحلیل مضمون استقرایی-کاربردی براون و کلارک تحلیل شد. یافته ها نشان داد که دانشجویان در مواجهه با تعارض ساختاری میان ارزش های حفظ سنت (امنیت، همنوایی، سنت) و گشودگی به تغییر (خودمختاری، هیجان خواهی)، از راهبردهای پیچیده ای چون تلفیق خلاقانه، بازتعریف شخصی، مشورت عقلانی و جستجوی تعادل عملی برداشت می کنند. این فرایند، نه تنها بیانگر عاملیت فعال آنان در ساختن معنای دینداری در عصر سکولار است؛ بلکه الگویی از سازگاری پویا را ترسیم می کند که می تواند مبنا مداخلات آموزشی و سیاست گذاری فرهنگی قرار گیرد. این مطالعه نشان می دهد دینداری دانشجویان، پروژه ای بازتابی و انطباقی است که در میدان نیروهای جهانی شده و محلی شکل می گیرد.

کلیدواژه ها:

دینداری ، شوارتز ، سازگاری فعال ، مدیریت تعارض ، دانشگاه آزاد اصفهان ، تحلیل راهبردی