مرور حیطه ای سیاست های تعادل کار و خانواده و اثربخشی آن بر افزایش باروری در کشورهای منتخب

در اکثر کشورهای اروپایی و آسیایی که سطح باروری پایینی را تجربه کرده اند، وجوه مشترک سیاست های مشوق فرزندآوری شامل سازگار نمودن مشارکت زنان در بازار کار با فرزنددار شدن و به بیان روشن، سازگار نمودن نقش مادری با نقش کارمندی یا کارگری بوده است. این مقاله درصدد پاسخگویی به این پرسش است که مهمترین راهبردهای کشورهای منتخب در خصوص سیاست های تعادل کار و خانواده و میزان نتیجه بخش بودن این سیاست ها در بهبود شاخص های باروری و فرزندآوری تا چه اندازه است؟ در این مطالعه از روش مرور حیطهای استفاده شد و برای دست یابی به اهداف تحقیق ۱۳ کشور انتخاب شدند. نتایج نشان دادند کشورهایی که میزان باروری آنها در سطح پایینی بوده و در سال های اخیر کاهش معناداری را تجربه کرده اند، اثربخشی این نوع سیاست بر افزایش باروری کاهنده و رضایت بخش نبوده است. در مقابل، کشورهایی که تجربه افزایش باروری را داشته اند، علی رغم متفاوت بودن الگوی گذار جمعیت شناختی و ثاثیر سیاست های اجتماعی به ویژه در حوزه مهاجرت و سوپاپ اطمینان بودن آنها در مقابل کاهش باروری در کشورهای اروپایی، اثربخشی این نوع سیاست بر افزایش باروری تاحدی رضایت بخش بوده است. کشورهای کره جنوبی، ژاپن، مالزی و ترکیه با چالش سازگاری کار و خانواده مواجه هستند. در این میان، کشور آلمان، به طور نسبی یکی از موفق ترین کشورها در اجرای سیاست های دوستدار خانواده و تعادل بخشی کار و خانواده در دوره ۲۵ ساله اخیر بوده و نقش مهاجرت کالیبره شده است. در یک اقتصاد پایدار و چشم انداز خوش بینانه با ایجاد بستری که زنان ایرانی بتوانند فرزندآوری را با اشتغال در بیرون از منزل ترکیب کنند، در کنار برابری جنسیتی و نیز ترغیب مشارکت بیشتر پدران در مراقبت از کودکان، می توان به اثر مثبت سیاست بر باروری در کشور امیدوار بود.

کلیدواژه ها:

مرورحیطه ای ، تعادل کار و خانواده ، فرزندآوری ، باروری کل