شورش مقدس: بازگشت بنیادگرایی سیاسی-مذهبی در قلب سیاست ایالات متحده آمریکا

پژوهش های مربوط به بنیادگرایی غالبا به جوامع اسلامی یا خاورمیانه معطوف بوده اند، اما صورت بندی های بنیادگرایانه در سنت مسیحی–سیاسی ایالات متحده کمتر به طور نظام مند بررسی شده است. این مقاله با تمرکز بر جنبش تی پارتی نشان می دهد که چگونه بخشی از این جنبش اعتراضی ابتدا اقتصادی–مالی، در بستر منازعات فرهنگی دهه ۲۰۱۰ و ضعف نهادی حزب جمهوری خواه، به گونه ای متمایز از بنیادگرایی سیاسی–مذهبی تبدیل شد. پرسش اصلی این است که چه مکانیزم هایی موجب سیاسی شدن دین و رادیکالیزه شدن هویت مسیحی–محافظه کار در درون تی پارتی گردید. پژوهش با بهره گیری از ردیابی فرایند و اتکا بر سه منبع داده—تحلیل گفتمان رهبران و شبکه های فعال تی پارتی، مرور انتقادی ادبیات علمی و رسانه ای و استفاده از پیمایش های معتبر ملی—تحول گفتمانی و سازمانی این جنبش را واکاوی می کند. یافته ها در چارچوب نظری «احیا–واکنش–سیاسی شدن» نشان می دهد که سه سازوکار اصلی در این گذار نقش داشته اند: احیای هویت دینی در میان سفیدپوستان انجیلی، احساس فزاینده تهدید فرهنگی در برابر تغییرات اجتماعی، و خلا نمایندگی مذهبی در ساختارهای رسمی حزب جمهوری خواه. مطالعه نتیجه می گیرد که بنیادگرایی سیاسی–مذهبی پدیده ای جهانی و صرفا متعلق به یک سنت دینی نیست، بلکه حاصل تعامل پیچیده هویت، نهادها و رقابت های سیاسی است؛ فهمی که امکان بازنگری در چارچوب های مسلط درباره بنیادگرایی و ارائه چشم اندازهای گسترده تر برای مطالعه دین در سیاست معاصر را فراهم می کند.

کلیدواژه ها:

ایالات متحده آمریکا ، جنبش تی پارتی ، بنیادگرایی ، دین سیاسی ، محافظه کاری اجتماعی