سنجش و ارزیابی میزان پراکنده رویی در شهرهای ساحلی استان مازندران

شهرهای ساحلی استان مازندران با چالش پراکنده رویی فیزیکی روبرو هستند. با توجه به رشد سریع جمعیت و توسعه نامتوازن شهری، این مطالعه به بررسی عوامل موثر بر پراکنده رویی شهری، از جمله تراکم جمعیت، مساحت کل، درصد مشاغل و تعداد جمعیت، می پردازد تا بتواند ارتباط این عوامل را با الگوهای پراکنده رویی مشخص کند. روش تحقیق از نوع توصیفی-تحلیلی مبتنی بر داده های ماهواره ای است که  برای تحلیل داده های پراکندگی از مدل آنتروپی شانون استفاده شده است. نتایج پژوهش نشان می دهد که بین تراکم جمعیت، مساحت کل، درصد مشاغل و تعداد جمعیت با پراکنده رویی شهرهای ساحلی استان مازندران ارتباط معکوس بسیار ضعیفی برقرار است. ضریب همبستگی بین تراکم جمعیت و پراکنده رویی برابر با ۰.۲۱-، بین مساحت کل و پراکنده رویی برابر با ۰.۱۵-، بین درصد مشاغل و پراکنده رویی برابر با ۰.۱۱- و بین تعداد جمعیت و پراکنده رویی برابر با ۰.۱۸- است. همچنین مشخص شد که رشد شهرهای ساحلی به طور عمده به صورت خطی مستقیم بوده و این الگوی رشد با توجه به شرایط جغرافیایی و محیطی خاص منطقه شکل گرفته است.این پژوهش به این نتیجه رسید که عوامل مورد بررسی، به تنهایی نمی توانند به طور قابل توجهی میزان پراکنده رویی در شهرهای ساحلی استان مازندران را پیش بینی کنند. به ویژه که مقادیر ضریب همبستگی بسیار ضعیف هستند و نشان می دهند که ارتباط معناداری بین این عوامل و پراکنده رویی وجود ندارد. از این رو، برای درک بهتر و مدیریت صحیح رشد شهرهای ساحلی، نیاز به بررسی جامع تری از دیگر عوامل محیطی و اقتصادی وجود دارد.

کلیدواژه ها:

پراکنده رویی ، تصاویر ماهواره ای ، شهر های ساحلی ، آنتروپی شانون ، مازندران