بررسی اثر بهره گیری از انرژی های تجدیدپذیر بر منابع آبی از منظر مواد معدنی مورد نیاز

در راستای جلوگیری از گرمایش زمین و اثرات مخرب استفاده از سوخت های فسیلی، بهره گیری از انرژی های تجدیدپذیر در راس برنامه های بسیاری از کشورها قرار گرفته است. با وجود سرمایه گذاری مناسب، نگرانی از کمبود موادمعدنی مورد استفاده در منابع تجدیدپذیر سبب شده است که اکتشاف معادن جدید شتاب بگیرد. هدف مطالعه حاضر بررسی پیامدهای بهره گیری از انرژی های تجدیدپذیر بر منابع آبی از منظر مواد معدنی مورد نیاز در صنایع مرتبط است. در این راستا، با مطالعه تحقیقات انجام گرفته به چالش های این موضوع پرداخته شده و اثر بهره گیری از انرژی های تجدیدپذیر بر منابع آبی از دیدگاه مواد معدنی مورد نیاز بررسی شده است. بررسی انجام گرفته نشان می دهد که چهارعامل کمبود موادمعدنی ، قرارگیری معادن در مناطق با تنش آبی، منازعات بین المللی و عدم کنترل زنجیره تامین (به سبب انحصار تعدادی از کشورها) تامین ایمن مواد مذکور را به یک چالش تبدیل کرده است. بر مبنای مطالعه انجام گرفته، در حدود نیمی از تولید لیتیوم ومس (به عنوان دو عنصر حیاتی جهت توسعه انرژی های تجدیدپذیر) در مناطقی است که تنش آبی بالایی دارند. این در حالی است که کمبود آب یک مانع بزرگ برای توسعه منابع مواد معدنی بوده و عملیات استخراج در بلندمدت سبب آلودگی آب می شود. در این راستا فعالیت ها، تاثیرات و خطرات ناشی از توسعه موادمعدنی مرتبط با آب در سه حوزه تولید، فرآوری و توزیع معرفی شده است. جهت پیشگیری و رفع این بحران، چهار راهکار شامل استفاده بهینه از مواد معدنی، مدیریت آب های زیرزمینی و ارتقا بهره وری، انجام اقدامات سیاسی و همچنین بکارگیری ابزارهای اقتصادی معرفی شده است.

کلیدواژه ها:

منابع آبی ، آلودگی آب ، انرژی های تجدیدپذیر ، سوخت های فسیلی ، مواد معدنی