تحلیل گفتمان پیکره یار دستورالعمل های ستاد مدیریت بحران کرونای شهر تهران

زمینه و هدف همه گیری کرونا، به عنوان یک وضعیت اضطراری بهداشت جهانی، توجه زیادی را از سوی جامعه بین المللی به خود جلب کرد. در دوران همه گیری، مدیریت کارآمد کرونا توسط مقامات بهداشت عمومی به انتشار موثر اطلاعات مرتبط با سلامت بستگی داشت. ستاد مدیریت بحران کرونای کلان شهر تهران، به عنوان یکی از نهادهای کلیدی، دستورالعمل هایی را برای مدیریت بحران کرونا در زمان همه گیری تدوین نمود. بااین حال، بررسی اولیه این دستورالعمل ها نشان داد به دلیل پیچیدگی زبانی، عدم تطبیق با نیازهای مخاطبان مختلف، و فقدان یکپارچگی در استفاده از واژه های تخصصی، اثربخشی آن ها محدود بوده است. روش در این پژوهش با استفاده از رویکرد تحلیل گفتمان پیکره یار، به بررسی گفتمان دستورالعمل های ستاد مدیریت بحران کرونا در سازمان پیشگیری و مدیریت بحران شهر تهران پرداخته شد. پیکره ای تخصصی و تک زبانه با ۴۵۲,۶۲۴ نمونه از ۱۰۹ فایل پی دی اف دستورالعمل های مرتبط با بحران کرونا استخراج شد. تحلیل داده ها با استفاده از نرم افزارهای Sketch Engine و WordSmith انجام شد و کلیدواژه های پربسامد نظیر «ویروس»، «کرونا»، «دست»، «مواد»، «بیماری» و «فاصله» شناسایی شد.  یافته ها نتایج نشان داد گفتمان موجود در دستورالعمل ها به دلیل پیچیدگی زبانی، عدم طبقه بندی برای مخاطبان مختلف و فقدان استانداردسازی واژه های تخصصی، تاثیرگذاری محدودی داشته است. به طورکلی یافته های این پژوهش بر ضرورت گذار الگوواره از یک گفتمان کنترل محور به یک گفتمان مشارکت محور و اعتمادساز در مدیریت بحران های شهری تاکید کرده است. نتایج این پژوهش نشان داده است با ساده سازی سازه های زبانی، تدوین دستورالعمل های متناسب با سطوح مختلف جامعه و استفاده از فناوری های دیجیتال، اثربخشی ارتباطات بحران بهبود یابد. نتیجه گیری این مطالعه بر اهمیت تحلیل پیکره یار در شناسایی الگوهای زبانی و ارتقای مدیریت بحران تاکید داشته و چارچوبی برای تدوین دستورالعمل های موثر در بحران های آینده ارائه کرده است.

کلیدواژه ها:

Corpus-assisted discourse studies ، Crisis management headquarters ، COVID-۱۹ ، Guideline ، تحلیل گفتمان پیکره یار ، ستاد مدیریت بحران ، کرونا ، دستورالعمل