بررسی جهانی شدن و تاثیر سرمایه فیزیکی و انسانی بر رشد بهره وری کل عوامل در ایران: رویکرد رگرسیون کوانتایل

سرمایه فیزیکی و  انسانی در ارتقاء رشد و بهره وری جزو مهم ترین موضوعاتی هستند که موردتوجه اقتصاددانان قرارگرفته است. رسیدن به رشد اقتصادی از اصلی ترین دغدغه های اقتصاددانان در دهه های اخیر بوده و نیازمند توجه بیشتر به سازوکارهای ویژه ای مانند شاخص کمی و کیفی، سرمایه فیزیکی و انسانی و جهانی شدن است. جهانی شدن و سرمایه انسانی می توانند در صورت استفاده صحیح، رشد و بهره وری را ارتقاء دهند. با توجه به این موضوع، هدف این مطالعه بررسی تاثیر سرمایه های فیزیکی، انسانی و جهانی شدن بر رشد بهره وری کل عوامل در ایران با بررسی دو رویکرد رگرسیونی  (ARDL) و  رگرسیون کوانتایل طی دوره زمانی ۱۴۰۲-۱۳۵۷ است. یافته های این مطالعه نشان داد که جهانی شدن و سرمایه های فیزیکی و انسانی در کوتاه مدت و بلند مدت و کوانتایل های مختلف اثر مثبت و معناداری بر رشد بهره وری داشته اند. همچنین در مدل (ARDL) عدم تعادل های کوتاه مدت  رشد بهره وری با ۶۱/۰ درصد تعدیل به سمت تعادل بلند مدت حرکت می کند. جهانی شدن در کوانتایل های بالا دارای اثر کاهشی و سرمایه فیزیکی و انسانی دارای تاثیر افزایشی بر رشد بهره وری بوده است. علاوه بر متغیرهای اصلی پژوهش اثر شاخص توسعه مالی، نرخ ارز، نیروی کار بر رشد بهره وری نیز بررسی شد که اثر گذاری شاخص مالی معنادار نبود و افزایش نرخ ارز تقویت کننده اثر منفی بر رشد بهره وری بوده، همچنین تاثیر نیروی کار بر رشد بهره وری دارای تاثیر مثبت و معنادار بوده است. در پایان جهت بررسی تاثیرگذاری اثر رشد بهره وری بر متغیرهای مستقل از آزمون نیووی و پاول استفاده شد که این نتیجه حاصل شد، تقارن دو طرفه وجود دارد.

کلیدواژه ها:

Globalization ، Human capital ، productivity ، physical capital ، Quantile regression ، جهانی شدن ، سرمایه انسانی ، بهره وری ، سرمایه فیزیکی ، رگرسیون کوانتایل.