مطالعه ارزیابی وضعیت قابلیت حکمرانی شیلاتی در جوامع محلی استان گلستان

پژوهش حاضر با هدف بررسی مولفه های حکمرانی مرتبط با صید و صیادی در میان جوامع صیادان غیرمجاز و یگان حفاظت در مناطق بندرترکمن و گمیشان انجام شد. برای سنجش میزان کارایی حکمرانی، از پرسشنامه های استانداردشده با بررسی روایی و پایایی استفاده گردید (آلفای کرونباخ برای گروه صیادان ۸۳/۰ و برای یگان حفاظت ۷۷/۰). نتایج آزمون روایی و تحلیل عاملی نشان داد که سه مولفه اصلی با مجموع واریانس تبیین شده ۵/۵۹ درصد، نقش تعیین کننده ای در ساختار حکمرانی این مناطق دارند. تحلیل پاسخ ها بیانگر آن بود که بیشتر صیادان غیرمجاز تاکنون به مراجع قضایی معرفی شده اند (۴/۶۰ درصد)، و اکثریت پاسخ دهندگان تاثیر حضور یگان حفاظت در تصمیم قضات را زیاد یا بسیار زیاد ارزیابی کردند. همچنین بیش از نیمی از شرکت کنندگان معتقد بودند صدور مجوزها تا حد زیادی با وضعیت ذخایر موجود هماهنگ است. در یگان حفاظت نیز میزان بالایی از پاسخ دهندگان، نقش تصمیم گیری و تجهیز سازمان شیلات در عملکرد خود را بسیار زیاد ارزیابی کردند (بیش از ۹۰ درصد) بررسی اثر متغیرهای جمعیت شناختی (سن، سابقه فعالیت، منطقه سکونت و تحصیلات) نشان داد که تفاوت معناداری در میان گروه های سنی، سطح تحصیلات و محل سکونت وجود نداشت، اما سابقه فعالیت بر پارامترهای حکمرانی تاثیر معناداری داشت. در مجموع، نتایج مطالعه حاکی از وجود ساختار نسبتا پایدار حکمرانی در حوزه صید و صیادی منطقه بوده و نقش نظارتی و اجرایی یگان حفاظت در بهبود انطباق رفتار صیادان با قوانین موثر ارزیابی شد.

کلیدواژه ها:

حکمرانی شیلاتی ، صیادان غیرمجاز ، جوامع محلی ، استان گلستان