کارایی فتوکاتالیست های دی اکسید تیتانیوم (TiO۲) و اکسید روی (ZnO) در حذف آمونیاک از فاضلاب سنتتیک: مقایسه تاثیر نور طبیعی و مصنوعی

پیشینه و هدف: در دهه های اخیر، ورود ترکیبات نیتروژنی مانند نیترات، نیتریت و آمونیاک به منابع آبی به یک معضل زیست محیطی جدی تبدیل شده است. این آلاینده ها نه تنها سلامت انسان را تهدید می کنند، بلکه موجب یوتریفیکاسیون و تخریب اکوسیستم های آبی می شوند. در این پژوهش، کارایی فتوکاتالیست های دی اکسید تیتانیوم (TiO₂) و اکسید روی (ZnO) در حذف آمونیاک از فاضلاب سنتتیک مورد بررسی قرار گرفت. مواد و روش ها: آزمایش ها در شرایط نور طبیعی و مصنوعی با غلظت های مختلف فتوکاتالیست ها انجام شد. نتایج: نتایج نشان داد که هر دو فتوکاتالیست تحت تابش نور مصنوعی عملکرد بهتری داشتند، به طوری که در حضور TiO₂ با غلظت ۵/۰ گرم بر لیتر و نور LED، راندمان حذف آمونیاک به ۶۷/۹۷% رسید. ZnO نیز در شرایط مشابه راندمان ۳۴/۹۰% را نشان داد. بحث: کاهش غلظت فتوکاتالیست ها منجر به افزایش کارایی تصفیه شد، که نشان دهنده اهمیت بهینه سازی غلظت و شرایط نوری در فرآیندهای فتوکاتالیستی است. این یافته ها پتانسیل بالای استفاده از فناوری فتوکاتالیستی در تصفیه فاضلاب های صنعتی و کشاورزی را نشان می دهند و می توانند به توسعه سیستم های تصفیه کارآمد و پایدار کمک کنند.

کلیدواژه ها:

فتوکاتالیست ، دی اکسید تیتانیوم ، اکسید روی ، تصفیه فاضلاب ، آلاینده های نیتروژنی