مطالعه آزمایشگاهی تاثیر پیکربندی سامانه ورودی جریان بر عملکرد هیدرولیکی حوضچه های هشت ضلعی پرورش ماهی

آبزی پروری مدرن، با چالش های اساسی در توزیع کارآمد خوراک و مدیریت پسماندهای جامد مواجه است که مستقیما بر کیفیت آب و سلامت ماهیان تاثیر می گذارد. علاوه بر این، هیدرودینامیک ناکافی حوضچه، منجر به راندمان پایین هیدرولیکی، ایجاد مناطق مرده و اتصال کوتاه جریان می شود که توزیع اکسیژن و مواد غذایی را مختل می کند. حوضچه های هشت ضلعی، به دلیل اختلاط مطلوب و ویژگی خودتمیزشوندگی، به عنوان راهکارهایی موثر در بهینه سازی پرورش متراکم شناخته می شوند. این پژوهش، با هدف درک تاثیر پیکربندی سامانه ورودی جریان مستغرق بر راندمان هیدرولیکی و توزیع زمان ماند خوراک در حوضچه های هشت ضلعی، از مدل سازی آزمایشگاهی استفاده شد. پنج پیکربندی مختلف ورودی مستغرق (β۱ تا β۵) شامل توزیع یکنواخت و غیریکنواخت سرعت جریان در عمق، مورد بررسی قرار گرفت. نتایج راندمان هیدرولیکی نشان داد که β۱ با پایین ترین سرعت ورودی و β۴ با توزیع کاهشی سرعت، راندمان ضعیف (کمتر از ۵۰%) تا قابل قبول را ارائه کردند. پیکربندیβ۲ راندمان قابل قبول (حدود ۶۰%) را کسب کرد. پیکربندی های β۳ و β۵ به ترتیب با راندمان ۸۵% و ۷۵% در دسته "بالا" قرار گرفتند، که حاکی از حداقل مناطق مرده است. یافته ها همچنین نشان داد که β۳ و β۵ کمترین میزان خوراک باقیمانده را داشتند که بر کارایی آن ها در مدیریت زمان ماند خوراک تاکید می کند. این نتایج بینش های عملی برای طراحی بهینه سامانه های ورودی ارائه می دهد تا بهره وری و پایداری در صنعت آبزی پروری افزایش یابد.

کلیدواژه ها:

سامانه آبزی پروری چرخشی (RAS) ، حوضچه پرورش ماهی هشت ضلعی ، راندمان هیدرولیکی ، توزیع زمان ماند خوراک ، پیکربندی ورودی جریان مستغرق