طراحی فرایند خالص سازی گاز احتراقی نیروگاهی برای تزریق به میدان نفتی جهت ازدیاد برداشت نفت و ذخیره سازی کربن

میزان نیاز میادین نفتی کشور به گاز طبیعی جهت ازدیاد برداشت روزانه بیش از ۱۱۰ میلیون متر مکعب است. به دلیل ناترازی شدید کشور در گاز طبیعی، تامین این گاز توسط شرکت های ملی نفت و گاز با چالش جدی روبرو است. گزینه جایگزین استفاده از گازهای غیر هیدروکربنی مانند نیتروژن، دی اکسید کربن و گاز احتراق است. گاز احتراق به دلیل قیمت پایین و دردسترس بودن گزینه جذاب تری است. در مطالعات گذشته اهمیت جایگزینی گاز طبیعی و جنبه های عملکردی و اقتصادی آن از نگاه مهندسی مخزن و افزایش ضریب برداشت بررسی شد.از جنبه فرایند روزمینی، چالش این گاز برای تزریق، وجود مقادیر بالای بخار آب و غلظت متوسط اکسیژن در برخی فرایندهای احتراقی ناکامل است که سبب خوردگی و کاهش ایمنی تاسیسات می شود. در ادامه تحقیقات پیشین هدف از این مطالعه، طراحی واحد خالص سازی گاز احتراقی نیروگاهی به منظور جداسازی بخار آب و تعریف فرایندهای احتراق کامل جهت تزریق به چاه است. در این واحد طراحی شده گاز خام دودکش طی یک فرایند مهندسی دقیق تبدیل به گاز استاندار سازگاهر با مخزن و قابل تزریق به میدان خواهد شد. هدف اصلی این پروژه طراحی یک واحد فرایندی بهینه جهت فشرده سازی و خالص سازی و محاسبات اولیه خط انتقال می باشد. همچنین سناریوهای مختلف اجرای فرایند بررسی و با یکدیگر مقایسه شده است. در نهایت هزینه تمام شده جمع آوری، خالص سازی و انتقال گاز احتراق به ازای چهار دبی ۱، ۴، ۸ و ۲۰ میلیون متر مکعب در روز محاسبه شده است.این مطالعه جزو اولین مطالعات مستند سازی طراحی پایه تولید گاز احتراق استاندارد قابل تزریق به میدان است. ابعاد طراحی ها، میزان برق مصرفی تاسیسات، و هزینه نهایی فرایند در چهار مقیاس مختلف ارایه شده است.

کلیدواژه ها:

طراحی پایه ، خالص سازی گاز احتراق ، نیروگاه بخار ، ازدیاد برداشت نفت ، جذب و ذخیره سازی کربن دی اکسید ، مقیاس پذیری