مقایسه و شبیه سازی روش های ازدیاد برداشت نفت پایه آبی در مخازن کربناته شکاف دار به روش تک بلوکه

در مخازن شکاف دار، بخش آب روفته به عنوان ناحیه بین سطح تماس اولیه و جدید آب و نفت معرفی می شود. در این ناحیه شکاف ها به طور نسبتا کامل اشباع از آب می باشند و بلوک های سنگ حاوی نفت را احاطه می کنند. با توجه به ایجاد ناحیه آب روفته و باقی ماندن حجم زیادی از نفت درون سنگ، ضرورت استفاده از روش های نوین ازدیاد برداشت برای افزایش میزان بازدهی مخزن را افزایش می دهد. با توجه به پیچیدگی ذاتی مخازن شکاف دار و ضرورت پایداری تولید ازاین مخازن، انتخاب روش مناسب ازدیاد برداشت نیازمند مطالعات و شبیه سازی های متعدد می باشد. هدف از انجام پژوهش حاضر، بررسی اثر سه روش ازدیاد برداشت پایه آبی شامل تزریق آب کم شور، سورفکتانت و آب کربناته بر افزایش تولید نفت از بخش آب روفته و آنالیز حساسیت پارامتر های موثر بر سازوکار تولید با استفاده از مدل تک بلوکه می باشد. برای ساخت مدل تک بلوکه از نرم افزار اکلیپس استفاده شده است. در این مدل بلوک سنگ توسط شکاف ها احاطه شده و جریان نفت از بلوک سنگ به شکاف و آب از شکاف به سنگ می باشد. نتایج به دست آمده نشان می دهد که زمان های افزایش بازیافت حاصل شده از چند ده سال تا چند صد سال تغییر می نماید که نشانگر سرعت بسیار پایین پدیده آشام و گرانش می باشد. با درنظر گرفتن زمان های بالا که خارج از طول عمر مخزن می باشد، تزریق های آب پایه اقتصادی به نظر نمی رسد. براساس نتایج، دامنه میزان افزایش بازیافت در حالت بسیار خوش بینانه تزریق آب کم شور (۱۰۰ برابر رقیق شده آب دریا) در تزریق ثالثیه از ۰۸/۴% تا ۶/۴۹% می باشد. همچنین دامنه میزان افزایش بازیافت تزریق سورفکتانت در حالت بیشینه (غلظت ppm ۱۰۰۰۰)، در روش تزریق ثالثیه از صفر تا ۸/۱۳% می باشد. در تزریق آب کربناته نیز به صورت ثالثیه میزان افزایش بازیافت نفت از ۴۷/۰% تا ۶/۳% تغییر می نماید.

کلیدواژه ها:

ازدیاد برداشت پایه آبی ، مخازن کربناته شکاف دار ، آب کم شور ، سورفکتانت ، آب کربناته