مقایسه اثربخشی درمان مبتنی بر پذیرش و تعهد و درمان فراشناختی بر بخشودگی، امیدواری و رضایت زناشویی زوجین مبتلا به افسردگی

افسردگی یکی از شایع ترین اختلالات روان شناختی در جهان است و در سال های اخیر به عنوان یکی از مهم ترین عوامل ناتوانی روانی و اجتماعی شناخته شده است. گزارش های جدید سازمان جهانی بهداشت نشان می دهد که بیش از ۲۸۰ میلیون نفر در سراسر جهان از افسردگی رنج می برند و این اختلال می تواند به طور قابل توجهی عملکرد شناختی، هیجانی و اجتماعی افراد را مختل کند ( سازمان بهداشت جهانی ، ۲۰۲۳). افسردگی نه تنها بر سلامت روان فرد تاثیر می گذارد، بلکه پیامدهای گسترده ای بر روابط بین فردی و به ویژه روابط زناشویی دارد. پژوهش های اخیر نشان داده اند که وجود علائم افسردگی در یکی از زوجین می تواند با کاهش صمیمیت، افزایش تعارض های زناشویی، ضعف در ارتباطات عاطفی و کاهش رضایت زناشویی همراه باشد. رضایتمندی زناشویی یکی از شاخص های مهم سلامت خانواده و کیفیت روابط زوجین محسوب می شود. این مفهوم به میزان ارزیابی مثبت فرد از رابطه زناشویی و میزان برآورده شدن نیازهای عاطفی، روانی و ارتباطی در زندگی مشترک اشاره دارد. تحقیقات نشان می دهد که اختلالات خلقی به ویژه افسردگی می توانند از طریق افزایش افکار منفی، کاهش تنظیم هیجانی و محدود شدن تعاملات مثبت، رضایت زناشویی را کاهش دهند (لاونر، ویلیامز و کارنی ، ۲۰۲۲). در چنین شرایطی، عوامل روان شناختی مانند ناامیدی و دشواری در بخشودگی می توانند نقش مهمی در تداوم مشکلات زناشویی ایفا کنند. همچنین ناامیدی یکی از سازه های شناختی مهم مرتبط با افسردگی است که به انتظارات منفی نسبت به آینده و احساس ناتوانی در تغییر شرایط اشاره دارد. مطالعات جدید نشان داده اند که ناامیدی می تواند شدت علائم افسردگی را افزایش داده و با کاهش انگیزه برای حل تعارضات بین فردی همراه باشد.

کلیدواژه ها:

درمان مبتنی بر پذیرش و تعهد ، آموزش فراشناختی ، بخشودگی ، ناامیدی ، رضایتمندی زناشویی ، افسردگی