قرارداد بیع متقابل در نظام حقوقی ایران

قرارداد بیع متقابل یک قرارداد دوجانبه است که در آن تعهدات و حقوق مربوط به قرارداد اولیه در فروش تکنولوژی یا تجهیزات قرارداد قید شد و در بیع متقابل، تعهدات مربوط به فروش محصول تولید شده به واسطه آن تجهیزات درج می گردد و نقش طرفین معامله به ترتیب فروشنده و خریدار می باشد. قراردادهای بیع متقابل ماهیتا از تاسیسات حقوقی مشابه، مثل قراردادهای مشارکت در سرمایه­گذاری ، قرارداد مشارکت در تولید و قراردادهای امتیازی متفاوت است. از سوی دیگر، این قراردادها از نظر ماهیتی از تاسیسات حقوقی داخلی مثل بیع، اجاره به شرط تملیک، جعاله، معاوضه هم متفاوت هستند. در مدل ایرانی خود این قراردادها ماهیتی خاص دارند و همسانی کاملی با هیچ کدام از تاسیسات حقوقی خارجی و داخلی ندارند. کاربرد قرارداد­های بیع متقابل در ایران در تاسیسات حقوقی نفت و گاز است. هدف اصلی پژوهش حاضر که با روش توصیفی-تحلیلی صورت پذیرفته است بررسی و تحلیل قرارداد بیع متقابل با سایر قراردادهای تجاری است. یافته های این پژوهش نشان می دهند که قراردادهای بیع متقابل دارای ویژگی­های اختصاصی می­باشد همچنان که می­تواند مشکلاتی ایجاد نماید، محاسن زیادی داشته و نقشی تعیین­کننده در مبادلات میان کشورها و یا شرکت­های بزرگ داشته باشند.

کلیدواژه ها:

تعهدات ، قرارداد دوجانبه ، قراردادهای امتیازی