بار اثبات دعوا در داوری تجاری بین المللی

در رسیدگی های داوری تجاری بین المللی از جمله مباحثی که دارای اهمیت تلقی می گردد این است که کدام یک از طرفین مسئولیت اثبات ادعا را بر دوش دارد. طرفی که ادعایی را طرح می کند بار اثبات ادعای وجود آن واقعیت حقوقی را بر عهده دارد. اثبات ناراستی این ادعا نیز بر گرده مدعی علیه قرار دارد. با این وجود، باید دانست آیا منحصرا بار اثبات ادعا بر عهده خواهان داوری است؟ یا شخص داور یا هیات داوران نیز می توانند در عرض طرفین اختلاف، اقدام به اثبات ادعای طرح شده یا دفاع صورت گرفته نمایند؟ از طرف دیگر، باید دید آیا تحصیل دلیل توسط داور به عنوان یک رویه نوظهور در داوری تجاری بین المللی با اصل بی طرفی و منفعل بودن مقام رسیدگی کننده و روح مقررات موجود در خصوص داوری در تعارض است است یا خیر؟ و آیا داور یا داوران به رغم اختیار گسترده در پذیرش و رد ادله پیشنهادی باید به صرف رسیدگی ادله ارائه شده موجود اکتفا نمایند؟ اختیار و صلاحدید مراجع داوری در ارزیابی و پذیرش دلیل از نظر ضعف و قدرت و اعتباربخشی و کارآمدی بستگی به درجه اطمینان آوری، باوربخشی، قابلیت پذیرش و توان اثباتی هر دلیل و رد ادله نامرتبط دارد. این پژوهش با مداقه و تحلیل در نظام های حاکم بر رسیدگی داوری بار اثبات ادعا و ارائه دلیل در داوری تجاری بین المللی را تحلیل می نماید.

کلیدواژه ها:

داوری ، اتهامی ، تفتیشی ، بار اثبات ، بی طرفی