ارزیابی زیست محیطی چرخه حیات تولیداتیلن گلیکول در صنعت پتروشیمی

این مطالعه با هدف انجام ارزیابی زیست محیطی چرخه عمر تولید اتیلن گلیکول در صنعت پتروشیمی ایران صورت گرفته است و در تلاش است تا با بهره گیری از رویکرد کمی و نظام مند ارزیابی چرخه عمر اثرات زیست محیطی تولید یک تن اتیلن گلیکول را شناسایی و کمی سازی کرده و نقاط بحرانی فرآیند را تعیین کند. روش تحقیق بر مبنای استانداردهای سری ISO ۱۴۰۴۰ تدوین شد. مرز سیستم با رویکرد «دروازه تا دروازه» تعریف و واحد عملکردی «تولید یک تن اتیلن گلیکول» در نظر گرفته شد. نتایج نشان داد که الگوی اثرگذاری زیست محیطی تولید اتیلن گلیکول به طور معناداری تحت تاثیر واحدهای یوتیلیتی و فرآیندهای پشتیبان قرار دارد. در دسته اثر گرمایش جهانی، واحد تولید برق و پس از آن تولید بخار بیشترین سهم را در انتشار معادل CO₂ به خود اختصاص دادند که بیانگر نقش غالب تامین انرژی مبتنی بر سوخت های فسیلی در شکل دهی ردپای کربن محصول است. در دسته های مرتبط با سلامت انسان، از جمله اثرات سرطان زا و اثرات تنفسی آلی و غیرآلی نیز واحد تولید برق به عنوان نقطه بحرانی اصلی شناسایی شد؛ امری که نشان دهنده سهم بالای انتشارهای احتراقی و آلاینده های مرتبط با آن است. در مقابل، در دسته اثر غیرسرطان زاها، سهم غالب به واحد تولید آب صنعتی اختصاص یافت که اهمیت مصرف مواد شیمیایی و مدیریت جریان های مرتبط با آب را در اثرات سلامت محور برجسته می کند. در مجموع، یافته های پژوهش تایید می کند که بهبود عملکرد زیست محیطی تولید اتیلن گلیکول مستلزم رویکردی یکپارچه است که به صورت هم زمان بر بهینه سازی مصرف انرژی (برق و بخار)، کاهش انتشارهای احتراقی، ارتقای مدیریت آب و پساب و بهبود مدیریت پسماند تمرکز کند.

کلیدواژه ها:

ارزیابی چرخه حیات ، تولید اتیلن گلیکول ، صنعت پتروشیمی ، ردپای کربن ، ارزیابی اثرات زیست محیطی