ارزیابی توانمندی های زمین گردشگری ژئومورفوسایت های دامنه شمالی سبلان با استفاده از روش M-GAM

ژئوتوریسم از شاخه های نوین گردشگری است که در سال های اخیر جایگاه ویژه ای در توسعه پایدار مناطق گوناگون یافته است. با توجه به اهمیت این صنعت، ارزیابی توانمندی های ژئومورفوسایت ها به منظور بهره برداری اقتصادی از آن ها ضروری است. هدف از این پژوهش ارزیابی توانمندی های زمین گردشگری ژئومورفوسایت های دامنه شمالی سبلان با استفاده از مدل M-GAM است. در این پژوهش، شش ژئومورفوسایت شیروان دره سی، موئیل دره سی، آبگرم شابیل، آبگرم قطور سویی، آت گلی و آبشار شابیل بر اساس پرسش نامه های تخصصی، بازدید میدانی و تحلیل ساختارهای ژئومورفولوژیکی ارزیابی شده است. بنا بر نتایج به دست آمده، بر اساس مدل M-GAM که تاکید بیشتری بر زیرساخت ها و امکانات رفاهی دارد، آبگرم شابیل با امتیاز ۹۲/۱۲ در رتبه نخست قرار دارد. همچنین ژئومورفوسایت های شیروان دره سی، آبگرم قطور سویی، آت گلی، موئیل دره سی و آبشار شابیل به ترتیب در رتبه های بعدی قرار گرفتند. یافته های این پژوهش نشان می دهد که مدل M-GAM در ارزیابی جامع تر عملکرد بهتری دارد و به علت دربرگیری شاخص های متنوع تر، برای برنامه ریزی توسعه گردشگری واقع بینانه تر عمل می کند. همچنین، نتایج بیانگر آن است که با بهبود زیرساخت های گردشگری، ارتقای خدمات رفاهی و معرفی بهتر این ژئومورفوسایت ها می توان زمینه توسعه ژئوتوریسم پایدار در دامنه شمالی سبلان در استان اردبیل را فراهم ساخت.

کلیدواژه ها:

ژئوتوریسم ، ژئومورفوسایت ، مدل M-GAM ، دامنه شمالی کوه سبلان ، استان اردبیل