بررسی تاثیر مهندسی مجدد فرایند سبز بر بهبود بهره وری سازمانی با نقش میانجی هوش مصنوعی (مطالعه موردی: شرکت آب میوه رانی ساوه)

در سال های اخیر، افزایش فشارهای زیست محیطی، محدودیت منابع طبیعی و رقابت فشرده در بازارهای جهانی، سازمان های تولیدی را به سمت استفاده از رویکردهای نوین مدیریتی سوق داده است. مهندسی مجدد فرایند سبز به عنوان رویکردی برای بازطراحی بنیادین فرایندهای سازمانی با هدف کاهش آثار زیست محیطی و افزایش کارایی، مورد توجه بسیاری از صنایع قرار گرفته است. از سوی دیگر، هوش مصنوعی با فراهم کردن قابلیت تحلیل داده های حجیم، تصمیم گیری هوشمند و بهینه سازی عملیات، می تواند اثربخشی برنامه های مهندسی مجدد را تقویت کند. پژوهش حاضر با هدف بررسی تاثیر مهندسی مجدد فرایند سبز بر بهبود بهره وری سازمانی با نقش میانجی هوش مصنوعی در شرکت تولید آب میوه رانی واقع در شهرک صنعتی ساوه انجام شد. این پژوهش از نظر هدف کاربردی و از نظر روش، توصیفی-پیمایشی است. جامعه آماری شامل ۲۵۴ نفر از مدیران، کارشناسان و کارکنان شرکت بود که بر اساس فرمول کوکران حجم نمونه ۱۵۳ نفر تعیین شد؛ با این حال، ۲۰۴ پرسشنامه قابل تحلیل جمع آوری گردید. ابزار گردآوری داده ها پرسشنامه های استاندارد مهندسی مجدد فرایند سبز، هوش مصنوعی و بهره وری سازمانی بود. داده ها با استفاده از نرم افزار SmartPLS و روش مدل سازی معادلات ساختاری تحلیل شدند. نتایج نشان داد که مهندسی مجدد فرایند سبز تاثیر مثبت و معناداری بر بهره وری سازمانی (β=۰.۸۴۲) و هوش مصنوعی (β=۰.۸۹۱) دارد. همچنین هوش مصنوعی بر بهره وری سازمانی تاثیر مثبت و معناداری (β=۰.۷۰۵) نشان داد. نتایج آزمون میانجی گری نیز بیانگر آن بود که هوش مصنوعی نقش میانجی جزئی و معناداری (β=۰.۵۵۹) در رابطه بین مهندسی مجدد فرایند سبز و بهره وری ایفا می کند. شاخص برازش کلی مدل (GOF=۰.۷۷۶) نشان دهنده برازش مطلوب مدل پژوهش است. یافته های تحقیق حاکی از آن است که تلفیق راهبردهای مهندسی مجدد فرایند سبز با فناوری های هوش مصنوعی می تواند به بهبود قابل توجه بهره وری، کاهش اتلاف منابع و ارتقای مزیت رقابتی در صنایع غذایی منجر شود.

کلیدواژه ها:

مهندسی مجدد فرایند سبز ، هوش مصنوعی ، بهره وری سازمانی ، صنایع غذایی ، شرکت رانی ، مدل سازی معادلات ساختاری