تطابق و تداخل حقوق فرازمینی ها و موجودات ناشناخته زمینی

با ورود بشر به عصر کیهانی و افزایش احتمال کشف حیات فرازمینی (Extraterrestrial Life) و همچنین درک عمیق تر از پیچیدگی های حیات ناشناخته در سامانه های زمینی (مانند حیات میکروبی در اعماق اقیانوس ها یا ارگانیسم های مرموز)، ضرورت تدوین یک چارچوب حقوقی فرابشری بیش از پیش مطرح می شود. این مقاله با بهره گیری از مفاهیم حقوقی نوظهور چون «حقوق کیهانی» (Cosmo legal) و «کیهان محوری» (Cosmo centrism)، به بررسی نقاط تطابق و تداخل در تنظیم روابط حقوقی میان انسان، حیات فرازمینی و موجودات زمینی ناشناخته می پردازد. یافته های این پژوهش نشان می دهد که رویکردهای سنتی حقوق بین الملل که عمدتا بر محوریت دولت ها و تفکیک میان فضای زمینی و فرازمینی تاکید دارند برای پاسخگویی به چالش های زیست محیطی و اخلاقی ناشی از این تعاملات پیچیده کفایت نمی کنند؛ این نتیجه حاصل می شود که لازم است یک اخلاق زیست محیطی - حقوقی فراگیر، براساس اصل «احتیاط» و کرامت جهانی حیات (زمینی و فرازمینی) حاکم شود تا از بهره برداری غیرمسئولانه از مرز نهایی جلوگیری گردد و همزیستی مسالمت آمیز تضمین شود.

کلیدواژه ها:

حقوق فرازمینی ، موجودات ناشناخته زمینی ، حقوق کیهانی ، کیهان محوری ، تطابق حقوقی ، تداخل حقوقی ، اخلاق فضایی ، کرامت جهانی