بررسی تطبیقی مدل های آماری توزیع در برآورد پتانسیل انرژی باد با تاکید بر توزیع Weibull

تولید انرژی بادی به طور قابل توجهی به ارزیابی پتانسیل انرژی باد وابسته است که فرآیند طراحی و امکان سنجی سرمایه گذاری در این حوزه را هدایت می کند. این امر در تخمین دقیق انرژی باد اهمیت ویژه ای دارد و نیاز به تحلیل جامع داده های باد و ارزیابی پتانسیل انرژی باد برای مکان های خاص را ایجاب می کند. چنین ارزیابی هایی مستلزم استفاده از یک مدل توزیع باد دقیق و مناسب است. در این راستا، مقاله حاضر هشت روش مختلف برای تخمین پارامترهای توزیع ویبول را مورد بررسی قرار داده است. این روش ها با بهره گیری از ابزارهای آماری ارزیابی شده و عملکرد آن ها بر اساس شاخص های مختلف خطا، شامل ریشه میانگین مربعات خطا (RMSE)، ضریب تعیین (R۲)، مربع کای (X۲) و میانگین خطای مطلق (MAE) مورد تحلیل قرار گرفته است. داده های هواشناسی از ۱۲ استان مختلف کشور و ۱۲ ایستگاه پراکنده برای ارزیابی کارایی روش های بررسی شده استفاده شده است. نتایج حاکی از آن است که روش تجربی از نظر میزان خطا نسبت به سایر تکنیک های مورد بررسی، عملکرد بهتری دارد.

کلیدواژه ها:

توزیع ویبول ، تخمین پارامتر ، روش تجربی ، روش حداکثر درست نمایی ، فاکتور الگوی انرژی