کاهش تلفات توان در شبکه توزیع ۲۰/۳۳ کیلوولت با استفاده از الگوریتم ژنتیک و جبران سازی شنت

در این مقاله، کاهش تلفات توان در شبکه توزیع ۳۳/۲۰ کیلوولت با استفاده از الگوریتم ژنتیک و جبران سازی توان راکتیو به وسیله خازن های شنت مورد بررسی قرار گرفته است. به منظور تحلیل رفتار ترانسفورماتورها و فیدرهای توزیع، یک مطالعه فنی بر روی یک پست توزیع نمونه با ظرفیت ۱۵ مگاولت آمپر انجام شد. برای این منظور، پخش بار به روش گاوس–سایدل به کار گرفته شد و روابط بین مولفه های جریان اکتیو و راکتیو جهت محاسبه تلفات توان مورد استفاده قرار گرفت. مدل ریاضی شبکه نمونه با تمرکز بر مسئله تلفات توسعه داده شد. سپس ظرفیت بهینه بانک خازنی محاسبه و یک الگوریتم راهبردی برای تعیین محل و اندازه خازن ها با استفاده از الگوریتم ژنتیک طراحی گردید. شبیه سازی این فرآیند در محیط Simulink و با پارامترهایی منطبق بر شرایط واقعی شبکه انجام شد. نتایج نشان داد که نصب بانک های خازنی شنت، با تامین توان راکتیو مورد نیاز، باعث اصلاح ضریب توان، کاهش جریان عبوری از فیدرها و در نتیجه کاهش تلفات می شود. الگوریتم پیشنهادی با موفقیت باس هایی با ضریب توان نامناسب در سطح ۲۰ کیلوولت و ترانسفورماتورهای توزیع ۲۰/۰٫۴ کیلوولت را شناسایی کرد. پس از اعمال جبران سازی، میانگین ضریب توان شبکه از ۰٫۹۱۱۶ (بدون خازن) به ۰٫۹۸۸۰ افزایش یافت که نشان دهنده بهبود حدود ۷٫۷ درصدی است.

کلیدواژه ها:

شبکه توزیع ، پخش بار گاوس–سایدل ، ترانسفورماتور ، الگوریتم ژنتیک ، خازن شنت