افزایش وضوح تصویر با بهره گیری از تصویربرداری کوانتومی به منظور تشخیص زودهنگام بیماری های پیش رونده

امروزه تشخیص زودهنگام بیماری های پیش رونده نظیر سرطان، گلوکوم و دژنراسیون ماکولا، یکی از چالش های اساسی نظام های سلامت محسوب می شود که نیازمند روش های تصویربرداری با وضوح و حساسیت بالا است. تصویربرداری کوانتومی، یکی از فناوری های نوظهور در حوزه فیزیک کوانتوم است که با بهره گیری از پدیده های منحصربه فردی همچون درهم تنیدگی فوتونی و کاهش نویز کوانتومی، توانسته است محدودیت های اساسی روش های کلاسیک نظیر نیاز به شدت نور بالا و نویز شات را پشت سر بگذارد. این روش با استفاده از جفت فوتون های درهم تنیده، امکان تصویربرداری با نور بسیار کم، حذف موثر نویز، افزایش وضوح و تصویربرداری از میان محیط های کدر و بافت های بدن را فراهم می سازد. از مهم ترین کاربردهای آن می توان به تصویربرداری از سلول های زنده بدون آسیب، تشخیص زودهنگام بیماری های چشمی در مراحل اولیه نظیر گلوکوم و دژنراسیون ماکولا، تشخیص سرطان، شناسایی مواد شیمیایی و ردیابی ذرات نانو در داخل سلول اشاره کرد. در این مقاله به اصول عملکردی تصویربرداری کوانتومی، تفاوت های آن با روش کلاسیک و کاربردهای ویژه در تشخیص زودهنگام بیماری های پیش رونده پرداخته می شود.

کلیدواژه ها:

تصویربرداری کوانتومی ، درهم تنیدگی فوتونی ، تصویربرداری شبحی ، تشخیص زودهنگام بیماری