ارتباط میان استرس دوران بارداری مادر و خطر بروز اختلالات طیف اسکیزوفرنی در فرزندان: مکانیسم های زیستی

پیش زمینه: اسکیزوفرنی یک اختلال روان پریشی ناتوان کننده است که می تواند کیفیت زندگی بیمار را به شدت تحت تاثیر قرار دهد. یکی از عوامل مهم در ایجاد اسکیزوفرنی به عنوان یک پیامد طولانی مدت، استرس دوران بارداری است. مطالعه حاضر با هدف بررسی ارتباط بین استرس دوران بارداری و خطر بروز اختلالات طیف اسکیزوفرنی در فرزندان با تبیین مکانیسم های زیستی آن انجام شده است. روش پژوهش: در این مطالعه مروری روایتی، پایگاه های اطلاعاتی PubMed، Google Scholar و Scopus با کلیدواژه های استرس پریناتال، اسکیزوفرنی، بارداری، مکانیسم های زیستی مورد جست وجو قرار گرفتند. مطالعات مروری نظام مند، متاآنالیزها و مطالعات کوهورت بزرگ با اولویت انتخاب شدند. یافته ها: شواهد نشان می دهند که استرس پریناتال از طریق چندین مکانیسم زیستی، خطر بروز اسکیزوفرنی را افزایش می دهد: نخست، القای استرس اکسیداتیو و التهاب عصبی که منجر به تخریب میتوکندری و تغییر بیان پروتئین ها می شود. دوم ایجاد نقص در سیستم های انتقال دهنده عصبی شامل (دوپامین، گلوتامات، کولین و سروتونین) و سوم اختلال در محور هیپوفیز-هیپوتالاموس HPA و افزایش ترشح سایتوکین های التهابی که بر تکثیر و تمایز سلولی اثر منفی می گذارد. نتیجه گیری: اولویت دادن به سلامت روان مادران از طریق غربالگری زودهنگام اضطراب و اجرای مداخلات حمایتی، نقش کلیدی در محافظت از تکامل عصبی نسل آینده دارد.

کلیدواژه ها:

استرس پریناتال ، اسکیزوفرنی ، بارداری ، مکانیسم های زیستی