دیدگاه زنان یائسه ایرانی از رضایت جنسی: یک مطالعه کیفی

زمینه و هدف: رضایت جنسی یکی از اجزای مرتبط با تمایلات جنسی انسان است و به عنوان آخرین مرحله از چرخه پاسخ جنسی در نظر گرفته می شود؛ در حالی که یائسگی، یک پدیده پیچیده دوران میانسالی است که با تغییرات جسمی، روانی و جنسی متعددی همراه است. مطالعه حاضر با هدف تبیین مفهوم رضایت جنسی از دیدگاه زنان یائسه ایرانی انجام شد. روش کار: پژوهش حاضر یک مطالعه کیفی با رویکرد تحلیل محتوای قراردادی است. مشارکت کنندگان ۲۲ نفر از زنان یائسه همسردار بین ۴۰ تا ۶۰ سال بودند که به روش نمونه گیری هدفمند و با در نظر گرفتن حداکثر تنوع، دعوت به شرکت در مطالعه شدند. داده ها با استفاده از مصاحبه های نیمه ساختار یافته تا زمان اشباع گردآوری شدند و با روش گرانهایم و لاندمن تحلیل شدند. برای مدیریت داده های کیفی از نرم افزار MAXQDA نسخه ۱۰ استفاده شد. یافته ها: مفهوم رضایت جنسی در زنان یائسه در ۷ طبقه اصلی و ۱۶ زیرطبقه جای گرفتند؛ عوامل فرهنگی اجتماعی – اعتقادی، ویژگی های فردی و زمینه ای، عوامل روانشناختی، رد پای زندگی زناشویی ناکارآمد، رضایت جنسی بدنبال تعامل مثبت جنسی، احساس درماندگی جنسی در یائسگی، تمایل به تداوم رابطه عاطفی و جنسی در یائسگی. نتیجه گیری: مفهوم رضایت جنسی در یائسگی مفهومی ذهنی، پویا و تعاملی است و به میزان زیادی در آمیخته با عوامل زیربنایی می باشد که تحت تاثیر ارزیابی فرد از تجارب رابطه جنسی و زندگی زناشویی قرار می گیرد. احساس درماندگی جنسی در یائسگی که به دلیل تغییرات فیزیولوژیک یائسگی رخ می دهد، رضایت جنسی را تحت تاثیر خود قرار می دهد. از منظر زنان یائسه، صمیمی بودن و نزدیکی عاطفی با شریک جنسی بیشتر از اعمال فیزیکی در رابطه جنسی می تواند در ایجاد رضایت جنسی در زنان یائسه تاثیرگذار باشد.

کلیدواژه ها:

رضایت جنسی ، یائسگی ، مطالعه کیفی