تاثیر جو یادگیری بر عملکرد تحصیلی با نقش میانجی خودکارآمدی (مطالعه ی موردی دانش آموزان دختر مقطع دوم متوسطه)

عملکرد تحصیلی دانش آموزان تحت تاثیر مجموعه ای از عوامل فردی و محیطی قرار دارد و کیفیت جو یادگیری و باور دانش آموز نسبت به توانایی های خود می تواند نقش مهمی در شکل گیری این عملکرد داشته باشد. پژوهش حاضر با هدف بررسی تاثیر جو یادگیری بر عملکرد تحصیلی دانش آموزان دختر مقطع اول متوسطه شهر تهران و تبیین نقش میانجی خودکارآمدی تحصیلی انجام شد. این پژوهش از نظر هدف، کاربردی و از نظر روش، توصیفی همبستگی بود که با استفاده از مدل سازی معادلات ساختاری انجام شد. جامعه آماری پژوهش شامل دانش آموزان دختر مقطع اول متوسطه شهر تهران بود و حجم نمونه ۳۸۰ نفر تعیین شد. نمونه گیری به شیوه خوشه ای چندمرحله ای انجام گرفت. برای بررسی روایی ابزار از روایی محتوایی و برای بررسی پایایی از ضریب آلفای کرونباخ و پایایی ترکیبی استفاده شد. تحلیل داده ها با استفاده از مدل سازی معادلات ساختاری انجام گرفت. نتایج نشان داد جو یادگیری تاثیر مثبت و معناداری بر عملکرد تحصیلی دارد (۰.۳۴۹ β=، ۳.۶۶۴ t=). همچنین جو یادگیری تاثیر مثبت و معناداری بر خودکارآمدی تحصیلی نشان داد (۰.۷۳۲ β=، ۱۵.۰۶۴ t=) و خودکارآمدی نیز تاثیر مثبت و معناداری بر عملکرد تحصیلی داشت (۰.۴۴۲ β=، ۴.۴۷۶ t=). افزون بر این، اثر جو یادگیری بر عملکرد تحصیلی با میانجی گری خودکارآمدی تحصیلی مثبت و معنادار بود (۰.۶۴۰ β=، ۴.۲۹۰ t=). بر این اساس، هر چهار فرضیه پژوهش تایید شد. همچنین مقدار شاخص برازش کلی مدل برابر با ۰.۵۶۰۶ به دست آمد که بیانگر برازش مناسب مدل پژوهش است. یافته های پژوهش نشان می دهد جو یادگیری مطلوب، هم به صورت مستقیم و هم از طریق تقویت خودکارآمدی تحصیلی می تواند عملکرد تحصیلی دانش آموزان را ارتقا دهد. در این میان، قوی ترین رابطه مدل مربوط به تاثیر جو یادگیری بر خودکارآمدی تحصیلی است که نشان دهنده اهمیت محیط آموزشی در شکل گیری باور دانش آموزان نسبت به توانایی های تحصیلی خود است. بنابراین، ارتقای عملکرد تحصیلی دانش آموزان دوره متوسطه دوم مستلزم توجه همزمان به بهبود کیفیت جو یادگیری و تقویت خودکارآمدی تحصیلی است.

کلیدواژه ها:

جو یادگیری ، خودکارآمدی تحصیلی ، عملکرد تحصیلی ، دانش آموزان دختر ، متوسطه دوم ، مدل سازی معادلات ساختاری.