ارزیابی نقش مدیریتی شهردار در پیشبرد پروژه های عمرانی پایدار

پژوهش حاضر با هدف ارزیابی نقش مدیریتی شهردار در پیشبرد پروژه های عمرانی پایدار انجام شده است. با توجه به اهمیت روزافزون توسعه پایدار شهری و نقش مدیریت شهری در تحقق اهداف آن، بررسی ابعاد مختلف عملکرد مدیریتی شهردار در هدایت، تسهیل و نظارت بر پروژه های عمرانی از اهمیت ویژه ای برخوردار است. این پژوهش از نظر هدف، کاربردی و از نظر روش، توصیفی-تحلیلی از نوع پیمایشی است. جامعه آماری پژوهش را مدیران، کارشناسان و صاحب نظران حوزه مدیریت شهری و پروژه های عمرانی تشکیل داده اند که از میان آنان، نمونه ای به روش تصادفی انتخاب شد. ابزار گردآوری داده ها، پرسش نامه محقق ساخته بود که روایی آن از طریق نظر خبرگان و پایایی آن با استفاده از ضریب آلفای کرونباخ تایید شد. داده های گردآوری شده با بهره گیری از آمار توصیفی و استنباطی، شامل آزمون t تک نمونه ای، ضریب همبستگی پیرسون و رگرسیون چندگانه، مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت. یافته های پژوهش نشان داد که نقش مدیریتی شهردار در پیشبرد پروژه های عمرانی پایدار در سطحی بالاتر از حد متوسط قرار دارد. همچنین، ابعادی نظیر برنامه ریزی و سیاست گذاری، هماهنگی بین بخشی، نظارت و شفافیت، مشارکت شهروندان و توجه به ملاحظات زیست محیطی، رابطه مثبت و معناداری با پیشبرد پروژه های عمرانی پایدار دارند. در این میان، هماهنگی بین بخشی و برنامه ریزی راهبردی بیشترین تاثیر را بر موفقیت پروژه ها داشته اند. از سوی دیگر، تامین مالی و درآمدهای پایدار به عنوان یکی از چالش های اصلی مدیریت شهری، پایین ترین میانگین را در میان ابعاد مورد بررسی به خود اختصاص داده است. در مجموع، نتایج پژوهش بیانگر آن است که موفقیت پروژه های عمرانی پایدار، تنها به منابع فنی و اجرایی محدود نمی شود، بلکه به میزان زیادی تحت تاثیر کیفیت مدیریت شهردار در حوزه های برنامه ریزی، هماهنگی، مشارکت، نظارت و تامین منابع قرار دارد. بنابراین، تقویت توانمندی های مدیریتی شهرداران، توسعه سازوکارهای مشارکتی، ارتقای شفافیت و حرکت به سوی نظام مالی پایدار، می تواند نقش موثری در بهبود عملکرد مدیریت شهری و تحقق توسعه پایدار ایفا کند.

کلیدواژه ها:

شهردار ، نقش مدیریتی ، پروژه های عمرانی ، توسعه پایدار ، مدیریت شهری ، پروژه های عمرانی پایدار