تحلیل اثر سرمایه روانشناختی (امید، خوش بینی، خودکارآمدی و تاب آوری) بر عملکرد کارآفرینانه در کسب وکارهای نوپا با رویکرد مدل سازی معادلات ساختاری

هدف پژوهش حاضر تحلیل اثر سرمایه روانشناختی بر عملکرد کارآفرینانه در کسب وکارهای نوپا با تاکید بر نقش مولفه های امید، خوش بینی، خودکارآمدی و تاب آوری است. با توجه به اهمیت فزاینده کسب وکارهای نوپا در توسعه اقتصادی و نقش عوامل روانشناختی در موفقیت یا شکست کارآفرینان، این مطالعه تلاش می کند تا یک مدل مفهومی جامع مبتنی بر سرمایه روانشناختی ارائه و آزمون کند. پژوهش از نظر هدف کاربردی و از نظر روش توصیفی–همبستگی بوده و داده ها با استفاده از پرسشنامه استاندارد سرمایه روانشناختی و شاخص های عملکرد کارآفرینانه جمع آوری می شوند. جامعه آماری شامل کارآفرینان و صاحبان کسب وکارهای نوپا بوده و نمونه گیری به روش تصادفی یا در دسترس انجام می گیرد. برای تحلیل داده ها از مدل یابی معادلات ساختاری و نرم افزارهای آماری مانند SPSS و SmartPLS استفاده می شود. یافته های مورد انتظار نشان می دهد که سرمایه روانشناختی تاثیر مثبت و معناداری بر عملکرد کارآفرینانه دارد و مولفه های آن به ویژه خودکارآمدی و تاب آوری نقش پررنگ تری در پیش بینی موفقیت کسب وکارهای نوپا ایفا می کنند. همچنین انتظار می رود این متغیر بتواند بخشی از نوسانات عملکردی ناشی از شرایط محیطی و عدم قطعیت بازار را تعدیل کند. نتایج این پژوهش می تواند در حوزه آموزش کارآفرینی، توسعه مهارت های روانشناختی و سیاست گذاری حمایت از کسب وکارهای نوپا مورد استفاده قرار گیرد و به ارتقای نرخ موفقیت استارتاپ ها کمک کند.

کلیدواژه ها:

سرمایه روانشناختی ، امید ، خوش بینی ، خودکارآمدی و تاب آوری ، عملکرد کارآفرینانه ، کسب وکارهای نوپا