تاثیر الگوریتم های شبکه های اجتماعی بر محرومیت نسبی و خشم سیاسی در سیستان و بلوچستان

در عصر رسانه های دیجیتال، الگوریتم های شخصی سازی محتوا با انتخاب و برجسته سازی اطلاعات خاص، می توانند ادراک کاربران از نابرابری های اجتماعی، اقتصادی و سیاسی را تشدید یا بازتولید کنند. این فرآیند از طریق مقایسه های اجتماعی مداوم، به تقویت احساس محرومیت در میان گروه های مختلف اجتماعی منجر می شود. هدف پژوهش حاضر، بررسی نقش الگوریتم های شبکه های اجتماعی در شکل دهی به احساس محرومیت نسبی و بروز خشم سیاسی در استان سیستان و بلوچستان می پردازد. پژوهش از نوع توصیفی و تحلیلی بوده و روش تحقیق حاضر از نوع همبستگی می باشد. جامعه آماری شامل کلیه کاربران فعال شبکه های اجتماعی در استان سیستان و بلوچستان (شهر زاهدان) می باشد؛ که از این تعداد با روش نمونه گیری تصادفی ساده،۲۷۰ نفر انتخاب شدند و پرسشنامه های محقق ساخته الگوریتم های شبکه های اجتماعی و محرومیت نسبی و پرسشنامه خشونت سیاسی معین فر و همکاران (۱۴۰۰) در اختیار آنها قرار گرفت. نتایج نشان داد که ارتباط معناداری میان الگوریتم های شبکه های اجتماعی با محرومیت نسبی و خشونت سیاسی در بین شرکت کنندگان وجود دارد. تداوم مواجهه با محتوای گزینشی و قطبی شده می تواند به افزایش خشم سیاسی، کاهش اعتماد اجتماعی و تشدید واکنش های اعتراضی یا انتقادی در میان جوانان و کاربران منطقه منجر شود. در نهایت، نتیجه گیری می شود که الگوریتم های شبکه های اجتماعی نقش میانجی مهمی در پیوند میان نابرابری های ساختاری و واکنش های سیاسی، احساسی کاربران ایفا می کنند.

کلیدواژه ها:

شبکه های اجتماعی ، محرومیت نسبی ، خشونت سیاسی ، سیستان و بلوچستان