بررسی تاثیر برنامه ریزی استراتژیک بر آمادگی سازمانی جهت پذیرش هوش مصنوعی در بستر چهارچوب (TOE) در ادارات آموزش و پرورش

این پژوهش با هدف بررسی تاثیر برنامه ریزی استراتژیک بر آمادگی سازمانی جهت پذیرش هوش مصنوعی در بستر چهارچوب TOE در ادارات آموزش و پرورش ناحیه ۳ کرج انجام شد. روش پژوهش از نظر هدف کاربردی، از نظر گردآوری داده ها توصیفی-همبستگی و به شیوه پیمایشی (میدانی) است. جامعه آماری شامل مدیران ارشد، مدیران میانی، برنامه ریزان آموزشی و کارشناسان ارشد فناوری اطلاعات بود که با روش نمونه گیری تصادفی طبقه ای انتخاب شدند. ابزار گردآوری داده ها پرسشنامه استاندارد و محقق ساخته بر اساس طیف پنج درجه ای لیکرت بود. تجزیه و تحلیل داده ها با استفاده از نرم افزار SPSS انجام شد. نتایج نشان داد که برنامه ریزی استراتژیک تاثیر مثبت و معناداری بر آمادگی پذیرش هوش مصنوعی دارد. همچنین عوامل فناورانه، عوامل محیطی و ابعاد برنامه ریزی استراتژیک شامل چشم انداز و رهبری، تخصیص منابع، همسویی فناوری و آموزش، مدیریت ریسک و اخلاق، و توسعه منابع انسانی تاثیر معناداری بر آمادگی سازمانی داشتند. ضریب تعیین ۶۸.۴ درصد بود که نشان دهنده قدرت تبیین مطلوب مدل است. یافته ها بیانگر آن است که گذار به مدارس هوشمند مبتنی بر هوش مصنوعی فراتر از یک تحول فناورانه، نیازمند یک دگرگونی استراتژیک، فرهنگی و پداگوژیک است. برنامه ریزی استراتژیک جامع، همراه با تخصیص منابع کافی، توسعه منابع انسانی و همسویی فناوری با اهداف آموزشی، عوامل کلیدی در آمادگی سازمانی برای پذیرش موفق هوش مصنوعی در آموزش و پرورش هستند.

کلیدواژه ها:

برنامه ریزی استراتژیک ، آمادگی سازمانی ، هوش مصنوعی ، چهارچوب TOE ، آموزش و پرورش