بازخوانی نقش فرهنگسراها در تولید سرمایه اجتماعی و رشد اقتصادی شهری

سال انتشار: 1405
نوع سند: مقاله ژورنالی
زبان: فارسی
مشاهده: 20

فایل این مقاله در 10 صفحه با فرمت PDF قابل دریافت می باشد

استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:

لینک ثابت به این مقاله:

شناسه ملی سند علمی:

JR_ARTS-11-2_002

تاریخ نمایه سازی: 19 مهر 1405

چکیده مقاله:

در دهه های اخیر، با گذار از اقتصاد صنعتی به اقتصاد دانش بنیان، مفاهیمی چون «سرمایه اجتماعی» و «رشد اقتصادی درون زا» به محور برنامه ریزی توسعه پایدار شهری تبدیل شده اند. در این میان، فرهنگسراها به عنوان نهادهای فرهنگی-اجتماعی و «سومین مکان» پس از خانه و محل کار، نقشی کلیدی در شکل گیری تعاملات چهره به چهره، تولید اعتماد اجتماعی و تقویت حس تعلق مکانی ایفا می کنند. با این حال، در بسیاری از کلانشهرهای در حال توسعه، کارکرد فرهنگسراها به فعالیت های نمایشی و آموزشی محدود شده و پتانسیل آن ها در ایجاد شبکه های اجتماعی پایدار و تحریک اقتصاد محلی نادیده گرفته شده است. پژوهش حاضر با هدف «بازخوانی نقش فرهنگسراها در تولید سرمایه اجتماعی و رشد اقتصادی شهری» و با اتخاذ رویکردی میان رشته ای (جامعه شناسی، اقتصاد و برنامه ریزی شهری)، تلاش می کند به سه پرسش اصلی پاسخ دهد: مهم ترین ابعاد سرمایه اجتماعی تولیدشده توسط فرهنگسراها کدامند؟ سازوکارهای تبدیل سرمایه اجتماعی به رشد اقتصادی در مقیاس محله و شهر چیست؟ و راهبردهای بهینه برای ارتقای کارکرد اقتصادی-اجتماعی فرهنگسراها کدامند؟یافته های پژوهش نشان می دهد که فرهنگسراها سه شکل متمایز سرمایه اجتماعی تولید می کنند: درون سازمانی (درون گروهی)، میان سازمانی (بین گروهی) و نهادی (تعمیم یافته/پل زننده)؛ اما در عمل، شکل درون گروهی بر شکل های برون گروهی غلبه دارد. سرمایه اجتماعی از پنج سازوکار اصلی به رشد اقتصادی محلی منجر می شود: کاهش هزینه های مبادله، تسهیل جریان اطلاعات و ایجاد فرصت های شغلی، تقویت کارآفرینی و نوآوری محلی، جذب سرمایه و رونق کسب وکارهای مجاور، و افزایش سرمایه انسانی و توانمندسازی اقتصادی. بر این اساس، شش راهبرد کلیدی پیشنهاد می شود: گذار از مدل درون گرا به برون گرا، حرکت به سمت «فرهنگسرای تعاملی و تحولی»، توانمندسازی اقتصادی و کارآفرینی، تنوع بخشی به منابع درآمدی، تمرکز بر نیازهای محلی و عدالت فضایی، و اصلاح ساختار مدیریتی و سیاست گذاری. نتیجه گیری پژوهش حاکی از آن است که تحقق کارکرد اقتصادی-اجتماعی فرهنگسراها در گرو یک چرخش پارادایمی از «نهاد ارائه دهنده خدمات فرهنگی» به «پلتفرم توسعه محلی» است؛ پلتفرمی که در آن اعتماد، مشارکت و شبکه های روابط به عنوان سوخت محرک اقتصاد محلی عمل می کنند. سرمایه گذاری در فرهنگسراها، در صورت طراحی برنامه های مشارکتی و پیوند با اقتصاد خلاق، می تواند بازدهی دوگانه اجتماعی و اقتصادی داشته باشد.

نویسندگان

فروزان یعقوبی فر

کارشناسی ارشد روابط بین الملل و کارمند شهرداری منطقه ۲ شهرداری خرم آباد