نقش تعدیلگر مالکیت دولتی در رابطه میان تمرکز مشتری و ارزش شرکت های پذیرفته شده در بورس اوراق بهادار تهران

تمرکز مشتری یکی از ویژگی های مهم ساختار درآمدی شرکت هاست که می تواند از طریق ایجاد روابط تجاری پایدار، کاهش عدم اطمینان جریان های نقدی و افزایش کارایی عملیاتی به بهبود ارزش شرکت منجر شود. بااین حال، وابستگی زیاد به تعداد محدودی مشتری ممکن است قدرت چانه زنی آنان را افزایش داده و ریسک از دست دادن مشتریان کلیدی را تشدید کند. شدت این آثار می تواند تحت تاثیر ساختار مالکیت شرکت قرار گیرد. مالکیت دولتی به دلیل برخورداری از ویژگی های نهادی، نظارتی و حمایتی خاص ممکن است چگونگی تبدیل مزایا و مخاطرات ناشی از تمرکز مشتری به ارزش بازار را تغییر دهد.هدف پژوهش حاضر بررسی نقش تعدیل گر مالکیت دولتی در رابطه میان تمرکز مشتری و ارزش شرکت های پذیرفته شده در بورس اوراق بهادار تهران است. پژوهش از نظر هدف کاربردی، از نظر روش توصیفی همبستگی و از لحاظ زمانی پس رویدادی است. نمونه آماری شامل ۱۶۳ شرکت طی دوره ۱۳۹۰ تا ۱۴۰۳ و در مجموع ۲۲۸۲ مشاهده شرکت سال است. برای آزمون فرضیه از رگرسیون چندمتغیره مبتنی بر داده های تابلویی استفاده شد. ارزش شرکت با معیار مبتنی بر کیو توبین، تمرکز مشتری بر اساس سهم فروش مشتریان عمده از کل فروش و مالکیت دولتی به صورت متغیر مجازی اندازه گیری شد. نتایج مدل اثرات ثابت نشان داد ضریب متغیر تعاملی تمرکز مشتری و مالکیت دولتی برابر با ۰٫۶۵۱ و سطح معناداری آن ۰٫۰۴ است. بنابراین، مالکیت دولتی رابطه مثبت میان تمرکز مشتری و ارزش شرکت را به طور معناداری تقویت می کند. یافته ها نشان می دهد ساختار مالکیت می تواند نقش مهمی در تبدیل مزایای روابط تجاری پایدار به ارزش بازار ایفا کند. نتایج پژوهش برای مدیران، سرمایه گذاران، تحلیلگران و سیاست گذاران بازار سرمایه دارای دلالت های کاربردی است.

کلیدواژه ها:

تمرکز مشتری ، مالکیت دولتی ، ارزش شرکت ، ساختار مالکیت ، مشتریان عمده ، بورس اوراق بهادار تهران.