تاثیر تمرینات اصلاحی بر تعادل و وضعیت قامتی سالمندان

باید دانست که داروها در سالمندان جواب نمی دهد که از طریق مکانیسم های مختلفی بر بدن اثر می گذارند و این تاثیرات می توانند مستقیما بر توانایی فرد در انجام حرکات اصلاحی تاثیر بگذارند. به عنوان مثال، داروهای ضدالتهاب غیراستروئیدی (NSAIDs)، که معمولا برای کاهش درد و التهاب تجویز می شوند، ممکن است علائم هشداردهنده بدن را سرکوب کنند. این امر می تواند باعث شود که مراجع، علائم آسیب دیدگی مانند درد را احساس نکند و به این ترتیب، بدون آنکه از مشکل آگاه باشد، به تمرین ادامه دهد و وضعیت خود را وخیم تر کند. در این شرایط، متخصص باید به دقت سطح فعالیت را تنظیم کرده و به علائم ظریف تری که ممکن است نشان دهنده آسیب باشند، توجه ویژه ای نشان دهد. مسئله دیگری که باید مورد توجه قرار گیرد، اثرات جانبی داروها است. بسیاری از داروها می توانند عوارضی مانند سرگیجه، سبکی سر، ضعف عضلانی، یا اختلال در تعادل داشته باشند که این عوارض، به طور مستقیم بر توانایی فرد در انجام حرکات اصلاحی صحیح تاثیر می گذارند. داروهای ضدافسردگی، به عنوان مثال، می توانند باعث خستگی و کاهش هماهنگی حرکتی شوند. داروهای فشار خون می توانند باعث افت فشار خون وضعیتی شوند که با ایستادن ناگهانی، سرگیجه و حتی از دست دادن تعادل همراه است. متخصص باید از این عوارض آگاه بوده و در طراحی برنامه تمرینی، آن ها را در نظر بگیرد. در این موارد، انتخاب حرکاتی که ثبات بیشتری را طلب می کنند، باید با احتیاط انجام شود.

کلیدواژه ها:

سالمندان ، حرکات ، اصلاحی.