بررسی ارتباط حمایت اجتماعی و انگیزش درونی با فشارهای روانی و راهبردهای مقابله ای در ورزشکاران نخبه دارای آسیب دیدگی شدید جسمانی

هدف اصلی پژوهش حاضر بررسی نقش حمایت اجتماعی و انگیزش درونی در پیش بینی فشارهای روانی و راهبردهای مقابله ای ورزشکاران نخبه دارای آسیب دیدگی شدید جسمانی می باشد. پژوهش حاضر از نظر هدف کاربردی و از نظر ماهیت، توصیفی-همبستگی و به شیوه پیمایشی است. جامعه پژوهش شامل تمامی ورزشکاران نخبه دارای آسیب دیدگی شدید جسمانی می باشد. بر اساس فرمول کوکران و با در نظر گرفتن شرایط جامعه آماری، تعداد ۲۹۱ نفر به عنوان نمونه پژوهش تعیین شدند که به شیوه نمونه گیری تصادفی انتخاب شدند. ابزار پژوهش شامل پرسشنامه حمایت اجتماعی، پرسشنامه انگیزش درونی، پرسشنامه فشارهای روانی و پرسشنامه راهبردهای مقابله ای است که روایی و پایایی آن ها در پژوهش های پیشین تایید شده است. تحلیل داده ها با استفاده از نرم افزار SPSS و از طریق روش های آمار توصیفی و آمار استنباطی شامل ضریب همبستگی پیرسون و رگرسیون چندگانه صورت گرفته است. یافته های استخراج شده نشان می دهد، حمایت اجتماعی و انگیزش درونی با فشارهای روانی و راهبردهای مقابله ای ورزشکاران رابطه معناداری دارند (۰. ۰۰۱>p) و همچنین این دو متغیر قادرند فشارهای روانی و راهبردهای مقابله ای ورزشکاران نخبه دارای آسیب دیدگی شدید جسمانی را به طور معناداری پیش بینی کنند (۰. ۰۰۱>p). نتایج نشان می دهد تقویت حمایت اجتماعی و افزایش انگیزش درونی می تواند نقش مهمی در کاهش فشارهای روانی و بهبود راهبردهای مقابله ای ورزشکاران آسیب دیده داشته باشد و به عنوان یکی از عوامل مهم در فرآیند بازتوانی روان شناختی آنان مورد توجه قرار گیرد.

کلیدواژه ها:

حمایت اجتماعی ، انگیزش درونی ، فشارهای روانی ، راهبردهای مقابله ای ، ورزشکاران نخبه ، آسیب دیدگی ورزشی.