تاملی بر جایگاه حریم خصوصی در قرآن و روایات اسلامی

حریم خصوصی یکی از بنیادی ترین حقوق انسانی است که در جهان معاصر به عنوان بخشی از کرامت ذاتی انسان و آزادی فردی شناخته می شود. هرچند این مفهوم در ادبیات حقوقی و سیاسی معاصر به طور گسترده مورد توجه قرار گرفته، اما آموزه های دینی به ویژه قرآن کریم و روایات معصومان (علیهم السلام) قرن ها پیش به صورت مبنایی و نظام مند به آن پرداخته اند. در متون قرآنی، اصولی همچون حرمت تجسس، ممنوعیت ورود بدون اذن به منازل، و پاسداشت اسرار افراد به عنوان بنیان های صیانت از حریم خصوصی معرفی شده است. همچنین در روایات معصومان، ضمن تاکید بر کرامت مومن، مصادیق دقیق تری از حرمت هتک حیثیت و نقض حریم شخصی افراد بیان شده است. پژوهش حاضر با رویکرد تحلیلی توصیفی و بر اساس منابع اصیل اسلامی، به واکاوی جایگاه حریم خصوصی در قرآن و روایات می پردازد و نشان می دهد که شریعت اسلامی ضمن تاکید بر حقوق فردی، حفظ مصالح اجتماعی را نیز در چارچوب این حق مدنظر قرار داده است. یافته های تحقیق بیانگر آن است که مفهوم حریم خصوصی در منابع دینی، فراتر از بعد فردی، واجد ماهیتی الهی اخلاقی است که در توازن میان آزادی فردی و نظم اجتماعی معنا پیدا می کند.

کلیدواژه ها:

حریم خصوصی ، تجسس ، قرآن کریم ، روایات معصومین (ع)