کاربست شوخ طبعی در مدیریت تعارض با رویکردی سیستماتیک
سال انتشار: 1405
نوع سند: مقاله ژورنالی
زبان: فارسی
مشاهده: 9
فایل این مقاله در 25 صفحه با فرمت PDF قابل دریافت می باشد
- صدور گواهی نمایه سازی
- من نویسنده این مقاله هستم
استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:
شناسه ملی سند علمی:
JR_IPOM-14-55_004
تاریخ نمایه سازی: 18 مهر 1405
چکیده مقاله:
پژوهش حاضر با هدف طراحی الگوی کاربست شوخ طبعی در مدیریت تعارض انجام گردید. در این پژوهش، تلاش شد تا با بهره گیری از رویکردی عمیق و تحلیلی، نقش شوخ طبعی به عنوان یک راهبرد ارتباطی و رفتاری در مواجهه با موقعیت های تعارض مورد واکاوی قرار گیرد. این مطالعه با بهره گیری از روش شناسی کیفی و با اتکا به رویکردهای مرور سیستماتیک و تحلیل مضمون انجام شد تا ابعاد کلیدی این پدیده شناسایی و تبیین گردد. در این راستا، پس از غربالگری مطالعات و انتخاب ۴۰ مقاله نهایی مرتبط با موضوع پژوهش، متون منتخب به طور عمیق مورد بررسی قرار گرفت و فرایند کدگذاری بر اساس اصول تحلیل مضمون آغاز گردید. یافته ها نشان می دهد که شوخ طبعی می تواند در مدیریت و کاهش تعارض نقش موثری ایفا کند. این پژوهش با ارائه بینش هایی در خصوص این نقش، به بررسی بستر و عوامل زمینه ای (ویژگی های کنشگران، ساختار و فرهنگ سازمانی، ویژگی های موقعیت تعارض)، کالبدشناسی رفتار شوخ طعبانه (گونه شناسی شوخ طبعی سازنده، گونه شناسی شوخ طبعی مخرب، موقعیت سنجی گوینده و شنونده) مکانیسم های مداخله و تحول (تکنیک های گفتمانی، تکنیک های رفتاری و مدیریت وجهه) و به پیامدها و خروجی های سازمانی (کارکردهای مثبت و کارکردهای منفی) کاربست شوخ طبعی در مدیریت تعارض می پردازد. نتایج نشان می دهد که شوخ طبعی، در صورت به کارگیری آگاهانه، اخلاق مداری و متناسب با بافت تعارض، می تواند به عنوان ابزاری موثر در مدیریت تعارض های بین فردی و سازمانی عمل کند. اثربخشی شوخ طبعی به طور معناداری تحت تاثیر تفاوت های فردی، فرهنگی و جایگاهی، همچنین محتوا، زمینه و شیوه بیان آن قرار دارد. شواهد حاکی از آن است که شوخ طبعی سازنده با کاهش تهدید وجهه، تعدیل هیجانات منفی، تسهیل ارتباطات، تقویت یادگیری دوحلقه ای و ایجاد زمینه های مشترک، به پیشگیری از تشدید تعارض، بهبود کیفیت روابط کاری و افزایش همکاری و انسجام تیمی کمک می کند. در مقابل، استفاده نابجا یا ناسازگار از شوخ طبعی می تواند موجب سوءبرداشت، تضعیف روابط حرفه ای و تشدید تعارض شود. در مجموع، نتایج این مرور بر ضرورت توجه نظام مند بخش منابع انسانی و مدیران به آموزش و توسعه مهارت های ارتباطی و استفاده هدفمند از شوخ طبعی، به عنوان راهبردی مکمل در مدیریت اثربخش تعارض های سازمانی تاکید دارد.
کلیدواژه ها:
نویسندگان
زینب بختیاری
دانشجوی دکتری، گروه رهبری و سرمایه انسانی، دانشکده مدیریت دولتی و علوم سازمان، دانشکدگان مدیریت، دانشگاه تهران، تهران، ایران.
عباس نرگسیان
دانشیار، گروه رهبری و سرمایه انسانی، دانشکده مدیریت دولتی و علوم سازمان، دانشکدگان مدیریت، دانشگاه تهران، تهران، ایران.
آرین قلی پور
استاد، گروه رهبری و سرمایه انسانی، دانشکده مدیریت دولتی و علوم سازمان، دانشکدگان مدیریت، دانشگاه تهران، تهران، ایران.
علیرضا فولادی
دانشیار، گروه زبان و ادبیات فارسی، دانشکده ادبیات و زبان های خارجه، دانشگاه کاشان، کاشان، ایران.
مراجع و منابع این مقاله:
لیست زیر مراجع و منابع استفاده شده در این مقاله را نمایش می دهد. این مراجع به صورت کاملا ماشینی و بر اساس هوش مصنوعی استخراج شده اند و لذا ممکن است دارای اشکالاتی باشند که به مرور زمان دقت استخراج این محتوا افزایش می یابد. مراجعی که مقالات مربوط به آنها در سیویلیکا نمایه شده و پیدا شده اند، به خود مقاله لینک شده اند :