شناسایی و رتبه بندی مولفه های توسعه جوان گرایی در مدیریت در بخش دولتی

این پژوهش با هدف شناسایی و رتبه بندی مولفه های توسعه جوان گرایی در مدیریت در بخش دولتی انجام شده است. روش پژوهش براساس هدف کاربردی-توسعه ای بود که با رویکرد استقرایی و به صورت ترکیبی انجام شد. روش بخش کیفی ازنظر استراتژی، اکتشافی بود و روش بخش کمی نیز به صورت تحلیل سلسله مراتبی فازی انجام گردید. جامعه آماری متخصصان حوزه مدیریت بود. در نهایت ۱۸ نفر با استفاده از روش نمونه گیری هدفمند و با استفاده تکنیک گلوله برفی و با معیار رسیدن به اشباع نظری انتخاب شدند. ابزار گردآوری اطلاعات مصاحبه و پرسشنامه مقایسات زوجی بود. روش تجزیه و تحلیل داده ها با استفاده ازنظریه سازی داده بنیاد و تحلیل سلسله مراتبی فازی انجام شد. نتایج نشان داد که ۱۱ عامل اصلی به عنوان عوامل جوان گرایی در مدیریت در بخش دولتی در نظر گرفته شد. این عوامل عبارت اند از ایجاد داشبورد مدیریتی، ایجاد عدالت پایدار، جوان گرایی در بیانیه گام دوم، روحیه تحولی بالا، ایجاد گردش نخبگان، باورپذیری، آغازگری عصر جدید، جوانی و پیشرانی، تصویرسازی مثبت، شایسته سالاری و استفاده از ظرفیت های جدید. همچنین در بخش رتبه بندی نیز نتایج بیانگر آن بود که ایجاد عدالت پایدار در رتبه اول، جوان گرایی در بیانیه گام دوم در رتبه دوم، روحیه تحولی بالا در رتبه سوم، ایجاد گردش نخبگان در رتبه چهارم، جوانی و پیشرانی در رتبه پنجم، ایجاد داشبورد مدیریتی در رتبه ششم، تصویرسازی مثبت در رتبه هفتم، شایسته سالاری در رتبه هشتم، باورپذیری در رتبه نهم، آغازگری عصر جدید در رتبه دهم و استفاده از ظرفیت های جدید در رتبه یازدهم قرار دارد.

کلیدواژه ها:

جوان گرایی ، مدیریت ، بخش دولتی ، توسعه جوان گرایی ، رهبر انقلاب