سازوکارهای تاثیر ذهن آگاهی بر فرسودگی شغلی و تاب آوری: یک مطالعه آمیخته در محیط های کاری پراسترس

این پژوهش آمیخته، سازوکارهای تاثیر ذهن آگاهی بر کاهش فرسودگی شغلی و افزایش تاب آوری کارکنان در مشاغل پراسترس را بررسی کرد. با طراحی ترتیبی، فاز کیفی با رویکرد پدیدارشناسی و مصاحبه های نیمه ساختاریافته با ۱۵ شرکت کننده، با تحلیل تماتیک در نرم افزار MAXQDA انجام شد و تم های کلیدی مانند تنظیم هیجانی، خودکارآمدی و کاهش نشخوار فکری استخراج گردید. این تم ها پرسشنامه محقق ساخته فاز کمی را شکل داد که بر روی ۲۰۰ کارمند با حداقل سه سال سابقه در محیط های پراسترس اجرا شد.مدل سازی معادلات ساختاری در نرم افزارهای SPSS و AMOS مسیرهای معنادار را تایید کردکفراتحلیل های اخیر (۲۰۲۵) اثربخشی ذهن آگاهی را تایید می کنند و نشان می دهند که ذهن آگاهی، فرسودگی شغلی را تا اندازه اثر استاندارد شده ۱.۴۳- در گروه های پراسترس کاهش می دهد. نتایج، ذهن آگاهی را مداخله ای قدرتمند برای کاهش فرسودگی و پرورش تاب آوری در محیط های پرتنش معرفی می کنند. سازمان ها باید برنامه های ذهن آگاهی را در استراتژی های منابع انسانی ادغام کنند، شامل آموزش منظم و فضاهای حمایتی برای تمرین روزانه، به منظور ارتقای بهزیستی و بهره وری.در نتیجه می توان ذهن آگاهی را به عنوان یک مداخله موثر برای ارتقای سلامت روان و بهره وری نیروی انسانی در سازمان های پرفشار معرفی نمود.

کلیدواژه ها:

ذهن آگاهی ، فرسودگی شغلی ، تاب آوری ، محیط های کاری پرتنش ، مطالعه آمیخته