مقایسه ۳ روش سلول زدایی تهیه داربست طبیعی حالب انسان

مقدمه: در سال های اخیر، آسیب های پزشکی عمدتا علت اصلی بازسازی حالب بوده اند. استفاده از درمان های جراحی کلاسیک ازجمله فلپ های مثانه، اتو پیوند کلیه و جایگزینی روده، نه تنها مشکلات بالینی فراوانی را ایجاد کرده اند، بلکه حتی نتوانسته اند بهبود عملکرد کاملی به همراه داشته باشند؛ بنابراین، مهندسی بافت با استفاده از کشت سلول ها روی داربست ها برای بازسازی حالب می تواند این عوارض را برطرف کند. هدف از این مطالعه، شناخت روش مناسب برای تهیه داربست  سلول زدایی شده حالب انسانی بود که به طور کامل سلول ها را از دست داده باشند. مواد و روش­ها: در این مطالعه، ۳ روش سلول زدایی حالب انسان که در شرایط استاندارد از بیمارستان امام علی زاهدان تحویل گرفته شد، با هم مقایسه گردید. در روش ۱، از شوینده Triton X-۱۰۰ ۱% درصد استفاده شد. در روش ۲، از SDS۱%   (سدیم دودسیل سولفات) استفاده گردید. در روش ۳، از ترکیب SDS۱%   و Triton X-۱۰۰ ۱% استفاده شد. کارایی هر یک از روشهای سلول زدایی در روزهای ۵ و ۷، با استفاده از رنگ آمیزی فلورسنت DAPI (۴', ۶ diamidino-۲-phenylindole) ) ارزیابی گردید. یافته­ های پژوهش: باتوجه به نتایج رنگ آمیزی DAPI ، مقایسه قطعات حالب انسانی سلول زدایی شده و بافت های حالب سلول زدایی نشده، حذف هسته های سلولی و حفظ ماتریکس خارج سلولی در همه قطعات در هر ۳ روش سلول زدایی را در همه زمان ها نشان داد. حذف اجزای سلولی در روش ۳ روش های دیگر بیشتر بود و همچنین روز ۷ در حذف هسته ها و مواد سلولی حالب انسانی، موثرتر از روز ۵ بود. بحث و نتیجه گیری: یافته های این مطالعه نشان می دهد که روش ترکیبی سلول زدایی (SDS۱%+ Triton X-۱۰۰)، در مقایسه با روش های دیگر، روش موثرتری برای تولید داربست های طبیعی حالب انسانی می باشد.

کلیدواژه ها:

Human ureter ، Decellularization ، Sodium dodecyl sulfate ، Triton X-۱۰۰ ، حالب انسانی ، سلول زدایی ، سدیم دودسیل سولفات ، Triton X-۱۰۰