بررسی ارتباط سطح اضطراب شغلی با تجربه کاری در پرستاران بخش های مراقبت ویژه بیمارستان های آموزشی ایلام: یک مطالعه مقطعی

مقدمه: پرستاران بخش های مراقبت ویژه به علت شرایط پرفشار کاری، با چالش جدی اضطراب روبرو هستند که بر عملکرد و سلامت روان آنان تاثیر می گذارد. تجربه کاری به عنوان عامل مهمی در مدیریت این اضطراب شناسایی شده است. هدف این مطالعه بررسی ارتباط سطح اضطراب شغلی با تجربه کاری در پرستاران بخش مراقبت های ویژه در بیمارستان های آموزشی ایلام در سال ۱۴۰۴ بود. مواد و روش­ها: در این مطالعه مقطعی از نوع توصیفی-همبستگی، ۱۵۰ نفر پرستار شاغل در بخش مراقبت های ویژه در بیمارستان های آموزشی ایلام در سال ۱۴۰۴، به روش نمونه گیری در دسترس به صورت طبقه ای متناسب انتخاب شدند. داده ها با استفاده از دو پرسش نامه دموگرافیک و پرسش نامه اضطراب اسپیلبرگر جمع آوری گردید. تجزیه وتحلیل داده ها با استفاده از نرم افزار SPSS vol.۲۷ و آزمون های آماری آنووا و ضریب همبستگی پیرسون و کروسکال والیس انجام شد. یافته­ های پژوهش: پرستاران شرکت کننده با میانگین سنی ۳۲/۷±۰۱/۳۲ سال و ۶۶ درصد با سابقه کمتر از ۲۰ سال بودند. نتایج آزمون آنووا نشان داد که سابقه کار تاثیر معناداری بر اضطراب آشکار ندارد (P=۰.۱۲۶)؛ اما در اضطراب پنهان، نتایج نشان دهنده تفاوت معنادار میان گروه ها بود (P=۰.۰۱۲). بحث و نتیجه گیری: نتایج پژوهش نشان می دهد، سطح اضطراب در پرستاران بخش های مراقبت ویژه در محدوده متوسط تا شدید قرار دارد. تجربه کاری بیشتر با کاهش اضطراب پنهان همراه است؛ اما بر اضطراب آشکار تاثیر معناداری ندارد. این امر نشان می دهد، نقش تجربه در توسعه راهبردهای مقابله ای است؛ بنابراین، اجرای مداخلات سازمانی و برنامه های حمایتی برای همه پرستاران ضروری است.

کلیدواژه ها:

Anxiety ، Nurses ، Work Experience ، Intensive care unit ، اضطراب ، پرستاران ، تجربه کاری ، بخش مراقبت ویژه