استرس والدینی مادران به عنوان پیش بینی کننده خودکارآمدی والدین و نشانه های اضطراب جدایی در کودکان پیش دبستانی از دیدگاه والدین

مقدمه : استرس والدینی می توانید بر روی تمامی اعضاء خانواده تاثیر بگذارد. هدف از این مطالعه تعیین نقش پیش بینی کننده استرس والدینی مادرانه در خودکارآمدی والدینی و اضطراب جدایی کودکان پیش دبستانی است. روش: این مطالعه یک مطالعه توصیفی_تحلیلی از نوع همبستگی می باشد. ۱۷۵ نفر از مادران کودکان پیش دبستانی شهرکرد به روش در دسترس در سال۴ ۱۴۰ مورد مطالعه قرار گرفتند. داده ها با استفاده از سه پرسشنامه استاندارد استرس والدینی (آبدین، ۱۹۹۵)، فرم والدین مقیاس سنجش اضطراب جدایی (هان، ۲۰۰۳) و پرسشنامه خودکارآمدی والدینی (دومکا، ۱۹۹۶) جمع آوری گردید.  نتایج: بین میانگین نمره استرس والدینی و اضطراب جدایی کودکان پیش دبستانی ارتباط مثبت و معنی دار (۰/۳۶۶r= و ۰/۰۰۱ (p< و بین میانگین نمره استرس والدینی و خودکارآمدی والدینی ارتباط منفی معنی داری (۰/۴۹۳ -r=  و ۰/۰۰۱ (p< وجود دارد. نتایج تحلیل رگرسیون نشان داد متغیر  استرس والدینی  به طورمعنی داری  با خودکارآمدی والدینی و اضطراب جدایی کودکان رابطه دارد.(۰/۰۰۱p< ). نتیجه گیری: با توجه به ارتباط استرس والدینی با خودکارآمدی والدینی مادران و اضطراب جدایی کودکان پیش دبستانی، نتایج بر اهمیت استرس والدینی در سلامت روان مادر و کودک تاکید دارد. ازاین رو، غربالگری مادران دارای استرس بالا و اجرای آموزش های کوتاه مدت مدیریت استرس و مهارت های فرزندپروری در مراکز پیش دبستانی پیشنهاد می شود.

کلیدواژه ها:

Anxiety ، Child ، Mothers ، Self-Efficacy ، Separation ، Stress ، استرس ، اضطراب ، جدایی ، خودکارآمدی ، کودک ، مادران