واکاوی رابطه تواضع و فروتنی با تکامل معرفت از منظر فلسفه اسلامی( با تاکید بردیدگاه ملاصدرا)

تواضع، به مثابه فضیلتی اخلاقی، نه تنها در ساحت فردی و معنوی بلکه در عرصه ی علم و معرفت نیز واجد نقشی بنیادین است. در فلسفه اسلامی، معرفت و شناخت، امری پویا و سلوکی تلقی می شود که نیازمند آمادگی نفس برای پذیرش حقیقت است. این پژوهش با تمرکز بر رابطه ی میان تواضع و پویایی علم بر آن است تا نشان دهد که فروتنی نه نشانه ی ضعف، بلکه شرطی اساسی برای گشودگی ذهن، تصحیح مداوم خطا و پذیرش مراتب عالی تر حکمت است. لذا بهره گیری از دیدگاه های فلاسفه اسلامی به واکاوی این امر می پردازد که چگونه تواضع معرفتی می تواند موجب شکوفایی عقل نظری و رشد مدارج علمی شود. در نهایت، نتیجه گرفته می شود که فروتنی نه تنها شرط اخلاقی برای سلوک علمی، بلکه ضرورتی معرفتی در فرآیند تکامل علم در افق حکمت الهی است.‎ ‎پژوهش حاضر با اتخاذ‎ ‎روش تحلیل فلسفی‎ ‎و رویکرد‎ ‎توصیفی تبیینی به مطالعه متون کلیدی فلسفه اسلامی پرداخته است. داده ها از طریق‎ ‎مطالعه کتابخانه ای‎ ‎استخراج و با تمرکز بر مفاهیمی چون «معرفت نفس»، «فقر وجودی»، «حرکت جوهری» و «تواضع علمی» مورد‎ ‎تحلیل مفهومی‎ ‎قرار گرفته اند‎.‎

کلیدواژه ها:

کلیدواژه: تواضع ، تکامل معرفت ، آگاهی به فقر وجودی ، اتصال به عقل فعال ، حرکت جوهری نفس