«بدنام سازی»؛ درون مایه بزه افترا در حقوق کیفری ایران

افترا از جمله جرایم علیه شخصیت معنوی اشخاص است که از دیرباز در سیاهه جرایم کشورمان وجود داشته است. در حال حاضر مستند قانونی این جرم، ماده ۶۹۷ از کتاب تعزیرات قانون مجازات اسلامی می باشد. بررسی آراء محاکم کیفری در مورد بزه افترا از اختلاف نظر قضات در خصوص شرایط تحقق این بزه حکایت دارد؛ به گونه ای که برخی از ایشان برخلاف برخی دیگر، بدنام سازی و هتک حرمت اجتماعی بزه دیده از طریق «اشاعه انتساب جرم» به وی را شرط تحقق افترا می دانند. اختلاف نظر مذکور در دکترین حقوق کیفری نیز قابل مشاهده است؛ ازاین رو نویسندگان این پژوهش جایگاه شرط مذکور در تحقق افترا را به عنوان سوال اصلی تحقیق در نظر گرفته اند. مقاله با روش توصیفی- تحلیلی و بهره گیری از آموزه های علوم مختلف و نگاهی بنیادین، قرائن و اماراتی در شرطیت اشاعه ارائه نموده و به این نتیجه نائل آمده است که متعلق حقیقی حکم در ماده ۶۹۷ تعزیرات، «بدنام سازی دیگری از طریق انتساب جرم به وی» است. در نهایت، در جهت اصلاح ماده قانونی مورد بحث، پیشنهادهایی ارائه گردیده است.

کلیدواژه ها:

افترا ، حرمت اجتماعی ، بدنام سازی ، اشاعه